KASANE (2018)

  

            Za nekoliko dana na ovom mestu obznanjujemo pretplatu na dve nove hororične Orfelinke: Džejmsov OKRETAJ ZAVRTNJA i Lavkraftov BEZIMENI GRAD.

Pošto ja pogiboh radeći na dve knjige istovremeno/paralelno, i nemam ovih dana vremena/snage da pišem o filmovima za blog, evo uskočio je povremeni saradnik ovog bloga, tajanstveni „Matoji“, koji se osvrnuo na jedan novi japanski horor-triler. Ja se skoro sve slažem s njegovim elaboratom, pa zamislite da sam ga ja napisao, ako vam je tako lakše.

Od mene za ovaj film – mlaka trojka (*** / 3-). Znači, vredi pogledati, naročito na ovu sušu dobrih japanskih horora. Pošto ga je Matoji samo hvalio, ja ću da dodam neke moje ograde: meni je ovo bilo prilično uninvolving, plus dodatno naporno zbog standardne azijatske univerzalne istoizgledajućosti („Koja sad beše ova? Jel ovo Jukiko, ili Mekiko“?) koja je dodatno problematična u priči o dve cure koje svako malo uzajamno menjaju identitete ("Jel ovo sad Jukiko glumi da je Mekiko, ili ovo Mekiko glumi da je Jukiko?"), plus moja neljubav prema pozorištu, prema Čehovu, prema „Galebu“, plus falilo mi je više horora u ovoj ženskastoj dramurdici, tj. "hororu" za curice... i sve je to donekle umanjilo uživanje u, inače, solidnom filmu.

Čim zbacim s vrata ove dve Orfelinke, stižu: Zlatni Gulovi! Preporuke za FEST! Spisak najboljih (i manje dobrih) horora iz prošle godine! Stay tuned! I'll be Bach!

Do tada, evo šta veli Matoji.

Nedavno sam ovde u komentaru na Miikeov film OVER YOUR DEAD BODY citirao filmskog kritičara Toda Brauna. Da grubo parafraziram; on je u osvrtu na ovaj film izrazio skepsu u celovito „čitanje“ japanskih filmova koji barataju japanskim kulturnim nasleđem, jer naš zapadnjački mentalni sklop ne prihvata istočnjačku tradiciju baziranu na osobenoj intuitivnoj spiritualnosti. (Ghoul intruzija: nešto slično je mislio i pokojni Ranko Munitić, koji je smatrao da mi ovde ne možemo zaista da pojmimo japanski horor...) Stoga, ako prihvatimo ovakvo shvatanje sada naizgled možemo da odahnemo, jer film KASANE barata evropskim kulturnim nasleđem.

Za razliku od Miikea koji je posegnuo za tradicionalnom japanskom pričom, kabuki predstavom o duhovima, Juiči Sato, da bi ostvario svoju viziju, poseže za Čehovljevim „Galebom“, Oskar Vajldovom „Salomom“, grafičkim radom „Saloma“ engleskog simboliste Obrija Berdslija, kao i aluzijama na Grimove bajke „Pepeljuga“ i „Uspavana lepotica“. Da bi ova idejna tranzicija prema zapadu bila potpuna, i glavna tema ovog filma, teror spoljašnje tipizirane lepote sa modnih pista nad unutrašnjom lepotom, teror lika nad ličnošću, plod je globalizacije, tj. amerikanizacije cele planete. Iako bi neko dodao da je Berdsli bio pod jakim uticajem japanske grafike, a Grimova bajka „Pepeljuga“ i nije baš savim njegova, jer pojedine varijante „Pepeljuge“ kolaju od davnina i po dalekom istoku, ipak ikonografija Satoovog filma proizilazi iz evropske ili univerzalne civilizacijske kulturne matrice.

KASANE je mračna fantazija sa elementima horora koja nosi naziv po imenu glavne junakinje, jedne introvertne devojke trajno obeležene ožiljkom preko desnog obraza. Ne, sintagma „glavna junakinja“ nije pleonazam. Postoji još jedna junakinja ovog filma, a to je ekstrovertna Nina, mlada, lepa i onda naravno i uspešna glumica. Kasane bi takođe želela da postane glumica i ima za to sve preduslove (osim ružnjikavog lica); talenat, pokojnu majku, poznatu glumicu, čiji menadžer Habuta oseća dužnost prema njoj, pa je dao sebi zadatak da Kasane dovede na pozorišne daske. Ali da li je to njegova iskrena namera? Habuta je ujedno i Ninin menadžer i ispostavlja se da je njegov krajnji cilj da Kasane osposobi da menja Ninu tokom njenih dugih narkoleptičkih oduzetosti.

I tu nastaje fantastičan, gotovo bajkovit zaplet. Ukratko, Habuta objašnjava Kasane da uz pomoć šminke koju je nasledila od majke jednostavnim ovlašnim poljupcem može da preuzme tuđe lice i na taj način promeni identitet. Uspeva da je ubedi da „postane“ Nina i da umesto nje odigra ulogu u „Galebu“, jer to je jedini način da uđe u svet glume, s obzirom na njeno unakaženo lice. Njen talenat sada izbija na videlo i uspeva da skrene pažnju mladog, ali već ostvarenog reditelja predstave i zadovolji njegove stroge prohteve. I ne samo to, spoj Ninine spoljašnje lepote i Kasanine melanholične tajnovite ličnosti opčini reditelja i on se u nju/njih zaljubi. Stanje zamene lica traje samo 12 sati, tako da je Kasane u strahu da pred ansamblom ne otkrije svoj pravi lik. Zbog toga je neophodno da svakodnevno pred odlazak u pozorište poljubi Ninu našminkana čudotvornom šminkom.

Nina u početku pristaje na to da živi sa unakaženim tuđim licem (sasvim svoja je samo noću), ali postepeno počinje da oseća nezadovoljstvo i zavist zbog Kasaninog uspeha na sceni i kod reditelja u kojeg je i ona zaljubljena. Ona postaje sve nesigurnija, a Kasane dobija sve više samopouzdanja i čini se da osim lica jedna od druge preuzimaju i karakterne crte. Kada se posle jednog višemesečnog utonuća u san Nina probudi, ugleda jednu srećnu i zadovoljnu Kasane, koja sada ima uspešnu karijeru kao Nina i glumi u komadu „Saloma“ naslovnu ulogu. Vezu sa rediteljem „Galeba“ davno je raskinula, a posećuje se sa Nininom majkom. Nina sva u čudu shvata da je Kasane potpuno zagospodarila njenim identitetom, a da ona sama počinje da liči na onu introvertnu Kasane. Izlaz je samo jedan; moraće da joj skine obrazinu i da je razgoliti pred širokim auditorijumom...

Možda sam ovim prepričavanjem otkrio i više nego što je bilo potrebno, jer je najveće zadovoljstvo u gledanju ovog filma praćenje te suptilne transformacija ličnosti pod tuđim licem i pritom kristalisanje osnovnog pitanja u glavama gledalaca: koliko naš lični fizički izgled utiče na formiranje naše ličnosti? Koliko utiče na naše pozicioniranje u društvu, koliko na karijeru, a koliko na privatni život? Ubedljiva gluma dve glavne glumice, koje su igrale dvostruke uloge, i Kasane i Nine, sa svim tonskim valerima transformacije njihovih karaktera, zaslužuje najvišu ocenu. Ovo me neminovno vraća na jedan nepravedno zapostavljen film Nobuhiko Obayashija, I ARE YOU, YOU AM ME, film o odrastanju u kojem dečak i devojčica zamenjuju uloge, dečakov duh ulazi u devojčicu, a devojčicin u dečaka. Nivo na kojem su ova deca odigrali transformaciju u suprotni pol i na taj način upoznavši jedno drugo zbližili se i zavoleli, skoro da je dostignut u nijansama ispoljavanja ova dva, a u suštini četiri ženska lika. Vrlo dobar, mada shodno ulozi manje eksponiran, bio je Tadanobu Asano u ulozi mefistofelovske figure menadžera Habuta (jeste, još jedno prčkanje po evropskom nasleđu: pakt između Kasane i Habuta kao prodaja Faustove duše đavolu).

KASANE je kao i Miikeov OVER YOUR DEAD BODY kameran, odvija se uglavnom u Kasaninom i Nininom stanu i u pozorištu, ali je za razliku od statičnosti i sporog ritma jedne kabuki predstave dovoljno dinamičan i razigran koliko je razigrana i sama Saloma. Sa druge strane, KASANE je kao uostalom i OVER YOUR DEAD BODY u svojoj suštini i celini jedan tipičan japanski film. Zašto? Pa zato što je vezivno tkivo tih zapadnjačkih tema i motiva razularena do bizarnosti japanska mašta podstaknuta istočnjačkom intuitivnom iracionalnošću. Kad je reč o japanskom filmu i filmskoj kulturi uopšte, ta maštovitost je morala da krasi filmsku publiku još od ere nemog filma. U vreme nemog filma, koje je u Japanu trajalo duže nego na zapadu, do kasnih tridesetih godina, postojali su benšiji, glumci koji stoje pored filmskog platna i pored toga što izgovaraju dijaloge, komentarišu i radnju. Oni su opstali sve do 1940. i za tih prvih nekoliko decenija pravljenja filmova „filmskim stvaraocima je to omogućilo da rade filmove sa nejasnim prostornim i vremenskim prelazima ili nemotivisanim zapletima, znajući da će benšiji pripovedanju dati koherentnost koja mu nedostaje“ – kako reče jedan filmski kritičar. Filmska publika, u kojoj su sazrevale i buduće japanske filmadžije, mogla je da pusti mašti na volju, nesputana budžetom filma, etičnošću, raciom i sama popuni montažne rupe i nedorečenosti. Onog trenutka kad su benšiji nestali iz bioskopa ta razbujala mašta (naravno uz izvesna ograničenja) je prešla iz glava stvaralaca na filmsku traku i tako dala osnovni ton onome što se danas smatra Japanskom kinematografijom.

Ali da bih izbegao dalje digresije, da pređem na stvar i zaključim da je KASANE, kao filmska verzija popularne mange, uzbudljivo gledalačko iskustvo, kompleksno komponovano fantazija, ali ipak koherentno ispripovedana i dramaturški uverljiva u granicama i po pravilima svog bajkovitog sveta. Treba još reći da su kraćim flešbekovima u drugoj polovini filma objašnjeni i nastanak Kasaninog ožiljka i njenog introvertnog karaktera, zatim i način na koji je njena majka postala poznata glumica zahvaljujući čudotvornoj šminci, ali ne i porekla te iste šminke (eto i jedne nedorečenosti za razvijanje mašte, pored nerazjašnjene tajanstvene Ninine bolesti koja je bila osnovni razlog za zamenu identiteta). Sve u svemu, moja topla preporuka za ovoj film kao, uostalom, i za raniji film Juiči Satoa, POISON BERRY IN MY BRAIN, već prikazan na ovom blogu. Ja oba filma smatram odličnim.

Lavkraftov USUD Bobana Kneževića

            USUD Bobana Kneževića je šizofrenija: on je rascepljen na Bobana 1, pionira sf-fanta-horor izdavaštva (i piraterije!) koji nam je, 1980-ih i 1990-ih, pružao dobre strane knjige kad nismo mogli doći do njih (dobro, činio je to bez plaćenih prava autorima, i u bednim povezima koji su se raspadali prilikom prvog čitanja, i na hartiji koja je bila žuta pre kraja čitanja – ali tad nismo znali za bolje), i na Bobana 2, čoveka pregaženog vremenom i životom, zarobljenog u vremenu, koji je ostario a ostao niko i ništa dok je većina njegovih saradnika i savremenika (dr Zoća, Skrobonja, pa čak i dr ABN) postigla nešto u životu.

            USUD Bobana Kneževića je da danas tavori kao bedni samizdat pirat, prežitak iz vremena Divljeg Zapada izdavaštva koji svojim „print on demand“ knjižuljcima digitalno isprintanim i jadno povezanim, u „tiražima“ od par desetina, pokušava da zaradi neku crkavicu od neobaveštenih, naivnih, neprobirljivih daj-šta-daš čitalaca.

            USUD Bobana Kneževića je to da su mu nekada ciljna grupa bili creme de la creme ovdašnjih fantastičara, elita ljubitelja fanta-žanrova – ali pametni, obrazovani, obavešteni, probirljivi čitaoci danas imaju ozbiljne izdavače koji će ih snabdevati kvalitetnim izdanjima: Orfelin, Čarobna knjiga, Makondo i drugi. Umesto njih, danas su Bobanova ciljna grupa naivčine, površni, neznalice, oni koji padaju na šibicarske fore i fazone ovejanog prevaranta, oni kojima ne smetaju loši prevodi (često nevešta posrbljavanja sa hrvatske inačice srpskog), niti odsustvo lekture i korekture, niti bedni drečavi „dizajn“, niti loš povez za jednokratnu upotrebu, niti digitalna štampa i papir koji se talasa od vlage i printera.

USUD Bobana Kneževića je to što je svet krenuo dalje, a Boban ostao to što je oduvek bio: beskrupulozni pirat ništavne socijalne inteligencije, prostak koji je oterao od sebe skoro sve koje je mogao, koji se nije posvađao samo sa onim koji ga nikad nije upoznao, i koji sada sebe i šačicu preteklih (neprobirljivih) štovatelja ubeđuje kako je on nekakav Poslednji Srbin, heroj koji ratuje Sam Protiv Svih, plemeniti Robin Hud koji krade od bogatih (legalnih izdavača) kako bi (pro)davao duhovnoj i monetarnoj sirotinji – a zapravo je samo jedan šibicar koji gleda da vam proda rog za sveću i muda za bubrege.

Knjiga USUD Bobana Kneževića je jedan takav rog za sveću produkt za savatavanje naivnih, neupućenih, neobaveštenih, nepažljivih.

USUD Bobana Kneževića je, prosto rečeno, poor man's NEKRONOMIKON. A ta je knjiga izvorno bila moje duhovno čedo: ja sam je osmislio kao pompezno izdanje (Boban je, tih dana, na umu imao skromno, bedno, brzopotezno izdanje kao što je sada ovaj njegov USUD), ja sam načinio izbor priča, ja sam napisao prateće tekstove, komentare i pogovor, ja sam preveo dobar deo tih priča. Boban Knežević je sada izbacio moje prateće tekstove, ali je zadržao moj izbor priča, a moje prevode je neznatno, površno izmenio minornim preformulacijama poneke rečenice – i to je digitalno isprintao, zalepio i metnuo među ove bedne mekane korice. I sada taj produkt prodaje za 1.000-1.300 dinara.

USUD Bobana Kneževića je da tavori u senci velikih i ozbiljnih; da pred kraj života ostane upamćen kao mali i neozbiljan, čak bedan kvazi-izdavač koji je toliko nizak u svojoj samoživosti da se ne libi ni da piratizuje knjige svojih nominalnih kolega, drugih srpskih izdavača. Tako je, recimo, Boban nastavio da pedluje (s novom, još ružnijom koricom) svoju knjižicu debilno prevedenu kao SNOVIĐENJE KA NEZNANOM KADATU – zastanite na trenutak, zamislite se nad tim naslovom, a ako ste čitali knjigu, pokušajte da ga dovedete u smislenu vezu sa sadržajem: neko je, pošavši u pravcu Kadata, doživeo neko snoviđenje, i ovo je knjiga o tome? – čak i nakon što je izašao legalni, stručni i profesionalni prevod tog dela, pod naslovom SNOVITA POTRAGA ZA NEZNANIM KADATOM (Makondo). A kad sam pitao drugare iz Makonda zašto to tolerišu, odgovor je bio sleganje ramenima i snebivljivi uzdah: „Eh, pa šta se tu može – Boban je to, znaš ga kakav je.“

Knjiga USUD Bobana Kneževića je još bezobrazniji lopovluk od Kadata. Naime, u slučaju Kadata on je ukrao hrvatski prevod, dao nekome da ga „posrbi“, i taj nevešti uradak izdao kao nešto svoje. Ko se zaleteo, ko nije proveravao, ko se upecao – upecao se! SUCKERS! Uprkos mom UPOZORENJU koje i dalje stoji OVDE.

USUD Bobana Kneževića, međutim, lopovluk je još većih i bezobraznijih razmera, jer, rekoh, tu je ukrao moje prevode, i bez pitanja i dozvole ih menjao, a onda isprintao, i sad ih prodaje, iako se oni, u isto vreme, dan-danas, u svim boljim knjižarama, nalaze u profesionalnom Orfelinovom NEKRONOMIKONU. Pogledajte samo ovo jadno „friziranje“ naslova u sadržaju knjige, kako se neko ne bi dosetio da je to ISTA knjiga, odnosno NEKRONOMIKON, samo pod drugim naslovom (i skresan za sve prateće kritičke materijale i ilustracije).

„Polaris“ je u Bobanovom redigovanju postao „Severnjača“, „Bezimeni grad“ = „Grad bez imena“, „Otpadnik“ = „Izopštenik“, „Čudna visoka kuća u izmaglici“ ingeniozno (tj. imbecilno) je postala „Čudna izdignuta kuća u izmaglici“, „S one strane“ = „Onostrano“, priči „Ispod piramida“ lukavo je, ali nestručno i bez smislenog razloga sem da zamajava neupućene, vratio njen naslov koji je Lavkraft mrzeo a koji su mu Weird Tales nametnule = „U klopci faraona“... Zašto je ovo menjano, da bi se nešto popravilo? Koješta! Da je hteo i umeo da popravlja, promenio bi Erik u Erih Zan, zato što je taj lik Nemac; a Pikmena bi promenio u Pikmana, u skladu sa srpskom transkripcijom. Ali ne, slepac to niti zna niti ume, nego je menjao samo toliko, sasvim dovoljno da neki početnik, neki neupućeni mladi fan fantastike pomisli da su to neke druge priče, koje nije čitao, koje nema u Orfelinovom NEKRONOMIKONU, pa da svoju crkavicu preda Bobanu.

USUD Bobana Kneževića je da ostane upamćen ne kao Boban1, nego kao Boban2, patetični lopov i pakosna gnjida koja se služi najprizemnijim marifetlucima. A njima ovde čak i nije kraj.

USUD Bobana Kneževića je da nastavi da se bavi žanrom koji mrzi (hororom!), žanrom o kojem je najveće bljuvotine godinama piskarao na svom forumu, a još veći je USUD Bobana Kneževića da pokušava da sebi stekne kakvu crkavicu štampajući pisca koji mu se duboko gadi, i o kojem je takođe više puta na forumu pisao u najuvredljivijim terminima. Da vas podsetim, Boban je jednom o Lavkraftovim pričama napisao: „to je skup bezveznih polustrahova jednog iskompleksiranog, poluludog čoveka bez literarnog talenta, trabunjanja u obliku zapisa jedva vredna da budu sačuvana od spaljivanja.“ Ali to ovog licemera ne sprečava da u njemu vidi „zlatnu koku“ i da pokušava da se o njega okoristi koliko može.

A to će pokušati da uradi najavljenim izdanjem NEKRONOMIKON 2, u koje će da stavi ukradene i jedva malo nafrizirane moje prevode, kao i prevode Save Kuzmanovića, rađene za Orfelin. Koji je smisao objavljivati priče i romane koji već uveliko postoje na srpskom i uveliko ih prodaju ozbiljni izdavači, kao što je Orfelin?

Zašto bi neko ponovo prevodio „Stvorenje na pragu“ i „Stanovnik mraka“, kad njih već imamo u superiornim prevodima u Orfelinovom NEKRONOMIKONU? Zašto ponovo prevoditi „Hladan vazduh“, „Užas u četvrti Red huk“, „Slika u kući“, „Šaptač u tami“ i „Ljubav prema mrtvima“ – kad sve njih već imate, odlično i stručno prevedene, u Orfelinovom Šaptaču u tami? Ko bi normalan i dobronameran iznova prevodio roman U planinama ludila, kad već postoji njegov u odnosu na raniji znatno popravljen i anotiran prevod by dr Ognjanović u Orfelinovom izdanju tog romana? Ko bi se iznovao baktao i plaćao novog prevodioca za dugačku novelu „Senka izvan vremena“, kad se ona već nalazi u pomenutom Orfelinovom izdanju (gde je njen prevodilac za to dobio urednu nadoknadu)? Zašto i ovde trpanje tog nesrećnog Snoviđenja ka neznanom Kadatu, kad već postoji u dva šugava Bobanova izdanja i u jednom profesionalnom, kod Makonda (zajedno sa još tri priče iz „dansenijevskog ciklusa“)? 

Da li neko stvarno misli da Boban, koga u pogledu para nema pas za šta da ujede, da Boban-šibicar, Boban-pilićar, Boban prevarant sa železničke stanice, ima para da plati novi prevod ovolikih stotina i stotina stranica teksta? Naravno da ih nema. A i da ih ima, opet to ne bi plaćao; jer, lopov ostaje lopov. Lakše je ukrasti tuđe, nafrizirati malo, i to proglasiti svojim. U zemlji kojom vladaju plagijatori i lopovi Boban je paradigma jednog beskrupuloznog, sebičnog, haotičnog društva u kojem je profit jedino merilo svega.

USUD Bobana Kneževića, i merilo dubine njegovog pada, ogleda se i u sledećem. Nekada, tokom kratke faze njegovih legalnih aktivnosti, pod kišobranom „Belog puta“, Boban je imao privilegiju da radi sa ozbiljnim poznavaocem i stručnjakom i za horor žanr uopšte, i za Lavkrafta konkretno – dr Ognjanovićem, mada ovaj u to vreme još nije imao tu titulu; kada je izašlo 1. izdanje NEKRONOMIKONA (2009), on je bio magistar. Danas Boban tog stručnjaka blati na svom forumu potpuno neosnovanim i neargumentovanim optužbama da je, navodno, radio upravo ono što je radio Boban (posrbljivanje hrvatskih prevoda). Tipično, kad je neko lopov, onda mu i svi drugi izgledaju kao lopovi. Prljavi um i u svima drugima vidi samo prljavost. Niska duša i na druge projektuje svoju niskost.
Jedna od sumanutijih laži koje Boban plasira jeste i ta da je Orfelinov prevod "Šaptača u tami" (kojeg potpisuje Sava Kuzmanović) - ukraden iz hrvatskog izdanja. Kad mu je skrenuta pažnja na majušni detalj, da je hrvatski prevod izašao 2019. a srpski - 4 godine PRE toga, Boban je iz svog poremećenog mozga izvukao nešto još luđe: kaže, Gul se još 2015. godine dogovorio sa hrvatskim prevodiocem tog dela, Markom Fančovićem, da mu Marko da svoj u Hrvatskoj neobjavljeni prevod, da ga Gul objavi kod Orfelina, u Srbiji, pod Savinim imenom! Ovo je toliko maloumna teorija da svako ko u nju poveruje makar i na 5 sekundi - nije normalan, i zaslužuje istu ludnicu u kojoj će i Boban završiti.

Pre svega, zašto bih posrbljivao hrvatski prevod (sve i da je u to vreme postojao, u šta sumnjam), kad imam odličnog prevodioca ovde? Sve i da sam ga hteo koristiti, zašto ga ne bih objavio pod imenom navodnog stvarnog prevodioca (kao što jeste slučaj u NEKRONOMIKONU - ako zavirite u Orfelinov NEKRO, videćete da je Marko Fančović svojim imenom potpisan kao prevodilac 2 ili 3 priče; one su preuzete pod Bobanovom palicom, još u vreme prvog NEKRO, i u dogovoru sa Markom)? A da sam hteo da prisvajam tuđe, valjda bih ja svojim imenom potpisao to navodno Markovo - zašto bih Savu uvlačio u to, i zašto bi Sava na to pristajao, da svojim imenom potpisuje tuđi prevod? Zašto bi neko ko je preveo 80-ak kartica teksta bilo kome davao taj tekst da ga objavljuje pod tuđim imenom? Znači, po Bobanu, Marko Fančović je u najmanju ruku budala (ili ima neku vrstu nejasnog koristoljublja) da svoj rad (pro)daje drugima (zašto?) a da ne bude ni potpisan (zašto?), dr Ognjanović je lažov i lopov, uz to nesposoban da sam prevede stvar pisca koga obožava (zašto?) nego mora da uzima tuđe, čak iz Hrvatske (zašto?), a Sava Kuzmanović je takođe lopov, saučesnik lopova, i budala što pristaje da se ukradeno delo objavi pod njegovim imenom (zašto?)... Ukratko, Orfelinova knjiga je jedan koloplet pokvarenjaštva i prevare, ali čista, moralna gromada zvana Pirat Boban je sve to raskrinkala (istina, bez ijednog dokaza, sem što mu se učinilo da su neki izrazi u Savinom prevodu hrvatski; nije ni naveo koji, gde, šta...) na svom patetičnom forumu, i sad će ispraviti sve to u svom vrhunskom Everest izdanju... U umu se vrti od ovog kolopleta laži i bolesne Bobanove mašte - ali, po ko zna koji put, vidite na delu dokaz da pokvarenjaku (Bobanu) svi drugi izgledaju kao pokvarenjaci, a njegov pokvareni um nije u stanju da pojmi bilo šta drugačije od staza i bogaza (pokvarenih) koje su njemu, takvome, poznate.

Pošto je Boban pljunuo u bunar dobrote i znanja zvani dr Ognjanović, sada mu je, za najavljeni NEKRONOMIKON 2, priređivač navodno, po Bobanovim rečima, „najbolji poznavala Lavkrafta na ovim prostorima, Vladimir Zavadovski“. Sad, ako je ovaj lik stvarno tako veliki „poznavala“ Lavkrafta, čovek bi očekivao da Gugl pretraga pokaže bar neki njegov članak, tekst, prikaz, napis, bilo šta vezano za Lavkrafta.

Avaj, Gugl nam ne daje ni traga tako nečega. Jedino što nalazimo na internetu o ovom poznavalu jeste da se radi o autoru knjiga Ženski horoskop i Žena & zodijak : astrološki vodič kroz karakter 12 različitih tipova žena. Reklo bi se – našla vreća zakrpu. Odnosno, našao „izdavač“ adekvatnog „stručnjaka“, baš po sebi. Prema svecu i tropar.

Taj će vam astrolog objasniti da su „zvezde tamo gde treba“; taj će vam expert osvetliti stvari o Lavkraftu koje čak ni onaj dr Ognjanović nije pomenuo u svom doktoratu, ni u svojoj POETICI HORORA, ni u svojim pogovorima Lavkraftovim knjigama koje je do sad priredio, a nije o njima pisao čak ni u svom tematu o Lavkraftu za vodeći svetski horor časopis RUE MORGUE, za koji je bio u najužem izboru za Rondo nagradu; dapače, to što će vam dr Zavadovski kazati u Bobanovoj mamipari dr Ognjanović sasvim sigurno nije napisao čak ni u svojoj knjizi na engleskom, THE WEIRD WORLD OF H.P. LOVECRAFT.

USUD Bobana Kneževića je da tavori sa frikšou-kripšou likovima dostojnim svoje degradirane persone; a svako onaj ko, uprkos gornjim upozorenjima, i dalje neupitno guta Bobanove prežvakane žvake, svako onaj ko mu aplaudira, ili barem ko ga sluša i veruje u više od 10% onoga što ovaj trabunja, naposletku i naročito svako ko mu daje svoje pare, taj i zaslužuje da zajedno s njim deli njegov USUD.

S druge strane, daleko iznad kaljuge zvane Sagita i Everest media, ozbiljni izdavač kao što je Orfelin (nedavno nagrađen NIN-ovom nagradom!) za nedelju dana raspisuje pretplatu za stručni izbor koji je načinio dr Ognjanović, a čine ga poslednje Lavkraftove priče zaista vredne pažnje, čitanja i proučavanja, a koje do sada nisu bile obuhvaćene profesionalnim Orfelinovim izdanjima, kojih nema ni u našem NEKRONOMIKONU niti u drugim izdanjima. Kada budete sebi nabavili Lavkraftovu zbirku BEZIMENI GRAD, koja iz štampe izlazi za mesec dana, neće vam trebati nikakvi lažni, prepisani, piratski, skarabudženi, ženohoroskopski, bobanisani kvazi-nekronomikoni i tužni mekani požuteli usudi. Dobićete knjigu kakvu zaslužujete, od strane izdavača koji svoje čitaoce (ali i urednike i prevodioce) – poštuje!

Srećom, vremena su se promenila (ali nemojte to da javite Bobanu!), pa postoji i publika koja to ume da prepozna, i da podrži onako kako treba.

Što se tiče Bobanovog lopovluka, i moje reakcije na njega, videću još da li i koliko da se bavim njime. Kažu da je uspeh najbolja osveta – a uspeh Orfelinovog NEKRONOMIKONA činjenica je kakvu nikakav bedni žuti skrnavi USUD ne može da poljulja. A teško da će to učiniti i Bobanova navodno luksuznija verzija. BEZIMENI GRAD će obesmisliti da svaki iole mudar fan Lavkrafta uopšte pomisli na Bobanovu travestiju.

Ali, videćemo još. Srećom imam rođaka advokata, pa ne moram da plaćam čoveka koji bi mi sročio Opomenu pred utuženje ili tako nešto za ovog lopova i plagijatora. Da li ću da prljam ruke tim pilićarem, ili ću da radim na 5-6 novih knjiga edicije „Poetika strave“ + na novoj velikoj NEKRONOMIKONIČNOJ knjizi koju spremamo za Sajam, ili ću oboje – tek ću odlučiti…

S jedne strane, mrsko mi da prljam ruke tom gnjidom. S druge, muka mi je više od njegovog bezobrazluka i od reakcija tipa „Eh, pa pusti ga, Boban je to, znaš ga kakav je...“ Da ga je na vreme opametio neko od onih koje je potkradao u proteklih 35 godina, danas možda ne bi bio toliko bahat. Ali, da li ta čaša žuči baš meni mora da zapadne, što baš ja da se preganjam s jadnikom? Život je stvarno, što reče Lavkraft, ogavna stvar...

OKRETAJ ZAVRTNJA i druge priče o duhovima – Henri Džejms

          Počev od 30. januara u srpskim bioskopima prikazuje se film OKRETAJ ZAVRTNJA (The Turning), prema čuvenoj, klasičnoj noveli Henrija Džejmsa.

Ova je novela često ekranizovana, ali odavno nije imala visokobudžetnu i visokoprofilnu verziju kao što je ova: scenario pisali autori KONJURINGA, režirala neka mnogohvaljena rediteljka video spotova, zločestog dečaka igra Fin Vulfhard (STRANGER THINGS, IT, novi GHOSTBUSTERS) a dadilju Mekenzi Dejvis (TERMINATOR: MRAČNA SUDBA, BLEJD RANER 2049).

            Tim povodom najavljujem vam da će Orfelin iduće nedelje raspisati pretplatu za dve nove knjige, od kojih je jedna upravo OKRETAJ ZAVRTNJA i druge priče o duhovima. Pored ovog klasičnog dela književnosti strave, koje sam opširno analizirao u doktoratu, odnosno u POETICI HORORA, u ovoj knjizi naći ćete moj izbor od još tri priče o duhovima, istog autora, manje poznate ali ne i manje vredne, koje na najbolji način svedoče o tome kako je i zašto ugledni mejnstrim pisac Džejms povremeno posezao za ovom tematikom.  

Pored toga, u knjizi će biti i vredan prateći materijal koji će vam približiti značaj i odjeke i tumačenja i trista čuda vezanih za ovu mnogočitanu i mnogoanaliziranu novelu. Evo šta će biti u knjizi.

Sadržaj:

- „Sablasna kirija“

- „Stvarno ispravna stvar“

- „Veselo ćoše“

- „Okretaj zavrtnja“

- Appendix 1: Džejmsov predgovor za „Okretaj zavrtnja“

- Appendix 2: Ključne studije i kritička izdanja posvećeni „Okretaju zavrtnja“

- Appendix 3: Sve sablasne priče Henrija Džejmsa

- Pogovor: Hvatanje neuhvatljivog

Dr Dejan Ognjanović

- Biografija autora

- Džejmsove priče o duhovima na srpskom

            Znači, bilo da pogledate pomenuti film, ili da ste već gledali neku od ranijih ekranizacija ove novele – a daleko najbolja je THE INNOCENTS, 1961 – pa se zainteresujete da pročitate ovo delo, i njemu slična, ovo Orfelinovo će biti ultimativno izdanje.

Novi prevod OKRETAJA ZAVRTNJA uradio je Igor Cvijanović dok je kraće Džejmsove priče prevela njegova žena Arijana Cvijanović Luburić. To su isti prevodioci koji su već za Orfelin radili Hodžsona i Ligotija, a kao i sve prevode u ovoj ediciji tako je i ovaj budno motrio i gde zatreba intervenisao dr Ghoul...

Uzgred, valja podsetiti da je moj roman ZAVODNIK (takođe kod Orfelina) zapravo svojevrsna reimaginacija Džejmsovog OKRETAJA ZAVRTNJA, pa ako vam se on dopao, valjda će vas zanimati, ako do sad niste, da vidite kako izgleda koren i daleki uzor te ideje, u najsuperlativnijem zamislivom obliku koji, pored najtačnijeg prevoda, sadrži i brojne anotacije i prateće materijale, kao i izuzetan vizuelni oblik, zahvaljujući ilustracijama koje je uradila Aleksandra Dević – ista ona koja je za Orfelin već ukrasila UKLETU KUĆU NA BRDU i STANARA.

Korica će biti potpuno genijalna, ali bolje da sad ne kačim radnu verziju: videćete finalno jezivo obličje iduće nedelje, kad raspišemo pretplatu za – ponavljam! – čak DVE knjige istovremeno. Ta druga biće moj izbor preostalih dobrih Lavkraftovih priča koje do sada nisu bile na srpskom, ili jesu, ali u skrnavim prevodima. Više o tome, uskoro...

Dakle, čuvajte novce, manje pušite, ne jedite baš svakog dana, štedite, i budite spremni da iduće nedelje date svoje zlatnike Orfelinu za dva nova bisera strave i užasa...

Do tada, evo i početka mog pogovora...

 Henri Džejms: Hvatanje neuhvatljivog 

„Ova novela je, čisto i jednostavno, jedan komad domišljatosti, hladnog artističkog proračuna, jedna amusette načinjena da uhvati one koji se ne daju lako uhvatiti...“

- Henri Džejms

„Okretaj zavrtnja“ („The Turn of the Screw“, 1898) je tekst koji je, ne samo u opusu Henrija Džejmsa, nego možda i u svekolikoj književnosti na engleskom jeziku, potakao najmnogobrojnija i najraznovrsnija tumačenja, od kojih su neka među sobom dijametralno suprotstavljena. Ovo delo ne samo što se dotiče raznoraznih misterija na nivou zapleta, kako to većina priča o duhovima i inače čini, nego sadrži i dodatnu misteriju o tome šta se, u priči, zapravo desilo – a povrh svega, i šta to dešavanje, uopšte, znači. Do sada su ovom delu već bile posvećene brojne studije knjiškog obima, kao i zbornici radova i kritička, anotirana izdanja novele praćena detaljnim predgovorima, pogovorima i pratećim esejima. Već i puko nabrajanje svih dosad ponuđenih interpretacija ove novele, tokom preko 120 godina njenog aktivnog, neprekidnog književnog života, zahtevalo bi više prostora nego što ovaj pogovor zauzima, a ako bismo se upustili i u analizu svih njih, ili barem najprominentnijih, to bi zahtevalo zaseban rad, odnosno knjigu.  

Kao rezultat takvog izobilja kritičkih napisa o ovom delu, javlja se sledeći problem: „pitanje narativa je sada postalo gotovo u potpunosti metakritičko: čovek danas teško može videti taj tekst drugačije nego kroz skoro sasvim zamagljeno staklo nastalo tokom više od jednog veka profesionalnih kritičkih argumenata.“ (Vincent P. Pecora, „Reflection Rendered: James's The Turn of the Screw”, in: Self and Form in Modern Narrative, Johns Hopkins University Press, Baltimore, 1989, str. 176.) Od tolikog drveća postaje skoro nemoguće videti poslovičnu šumu. Kako bismo izbegli tu zamku, umesto detaljnog zaplitanja u desetine i stotine nuđenih, tuđih tumačenja, plodotvornijim se čini posvetiti se samoj srži misterije, odnosno onim činiocima autorske poetike, intencijama i konkretnim književnim postupcima kojima je ta misterija bila omogućena.

Ako, recimo, snop našeg interesovanja usmerimo na novelu koju mnogi smatraju najboljom pričom strave ikada napisanom – „Vrbe“ Aldžernona Blekvuda (Videti: Aldžeron Blekvud, Vrbe, Orfelin, Novi Sad, 2015) – kako bismo je uporedili sa dometima i efektima Džejmsove novele, kojoj mnogi takođe pripisuju tu titulu, ustanovićemo da Blekvudova sadrži brojne kvalitete, ali ni izbliza takvu polivalentnost učinaka i značenja kakve nosi „Okretaj zavrtnja“. Blekvudova storija čini se prilično jednoznačnom, budući da opisuje susret i neku vrstu sukoba dvojice protagonista, od kojih je jedan i pripovedač, sa radikalnom, skoro nepojmljivom Drugošću na jednoj adi na pustoj deonici Dunava. Pažljivim čitanjem može se otkriti nagoveštaj i drugačijeg njenog tumačenja, naime, kao sasvim realističke priče o dvojici putnika od kojih jedan iz nejasnih psiholoških pobuda ubije drugoga na osami, a zatim iskonstruiše fantastičnu storiju kao alibi za događaj kojem drugi svedoci nisu prisustvovali. Ova druga mogućnost slabije je naglašena kako od strane samog autora tako i kod njegovih tumača, koji više od jednog veka njene konotacije gotovo uniformno doživljavaju u prvopomenutom ključu, dok onaj drugi ostaje korovom i trskom urasla staza kojom se ređe ide. Pa opet, ta superiorna, svuda hvaljena novela sadrži samo dva moguća čitanja i njima pripadajući skup konotacija: ili je to priča metafizičke, kosmičke strave o susretu sa nepojmljivim silama sveta u kojem je čovek suštinski stranac, ili je, pak, to psihološka studija, iz vizure nepouzdanog pripovedača, koji svoje gubljenje razuma i svoj zločin prikriva neverovatnom ispovešću.

Nasuprot tome, moguća značenja „Okretaja zavrtnja“ nisu samo dvojaka, nego gotovo izluđujuće mnogobrojna: umesto jednostavnog račvanja na dve staze, konkretno: a) dešavanja su natprirodna, duhovi su stvarni, i b) dešavanja su realistična, „duhovi“ su plod psihologije autorke ispovesti, u ovom slučaju staze se razgranavaju i međusobno spajaju u gustišu (ne)mogućeg, gradeći tako zaista unikatni književni lavirint. Hodiocima pravolinijskih staza on može biti frustrirajući, ali onima drugima, verovatno malobrojnijima, ova amusette biće podsticajna za traganja po unutrašnjim i spoljašnjim lavirintima značenja čije staze i bogaze vode sve do samih granica spoznaje.

Za plodonosan pristup priči koja je i sama postala oličenje misterije, neophodna polazna osnova bila bi, pre zalaženja u čestar mogućeg i apstraktnog, prvo definisati nesporne, koliko-toliko čvrste činjenice ovog slučaja koje nam mogu poslužiti kao orijentiri vidljivi čak i iz lavirinta.

NAJOČEKIVANIJI HOROR FILMOVI 2020

  

Kao što sam to radio i svake prethodne godine, i ove sam kopao po opskurnijim, manje žanrom-zatrovanim mestima kako bih našao potencijalno zanimljive horor najave za ovu godinu. Ko prati samo američke horor sajtove, videće pretežno najave američkih mejnstrim horor govana, KONJURINGA, ANABELA, nastavaka i rimejaka. Ko prati malo dalje, dublje i šire od žanra, naći će najave nekih potencijalno zabavnih, uglavnom neameričkih (ili barem USA, ali low-budget), manje izvikanih naslova. Evo čemu se ja najviše nadam ove godine, po redosledu očekivanja, od najnadežnijih („mora biti super!“) na početku pa do malo manje obećavajućih („ko-zna-mož-da-bude-al-ne-mora-da-znači“) niže na listi.

Ako mi je nešto promaklo – a sigurno jeste jer nisam imao vremena da baš pomno pretražujem – kažite u komentarima!

Kandisha

Alexandre Bustillo and Julien Maury 

French horror duo are set to return with a vengeance in 2020, potentially premiering two features.

In the suburbs one summer, three young women accidentally invoke the spirit of Kandisha, a hateful spirit from Moroccan folklore. As their relatives begin to die, the women must figure out a way to defeat the entity before it’s too late.

Release Date/Prediction: Shot in June/July of 2019, we expect Maury & Bustillo to return to TIFF in 2020, likely in Midnight Madness (which programmed Inside and Livid).

Gretel & Hansel

Oz Perkins

Expected release January 31, 2020

A girl and her younger brother unwittingly stumble upon the house of an evil witch in the dark woods.

*** Sophia Lillis (pirgava curica iz IT) i uvek jeziva Alice Krige!

Deluje kao horor bombonica za oči!

Antlers

Scott Cooper

Expected release April 17, 2020

A mysterious creature escapes from its confines to wreak bloody havoc in a small Oregon town.

Keri Russell and Jesse Plemons star in this Guillermo del Toro- and David Goyer-produced supernatural film about a small-town teacher, her sheriff brother, and a creepy local boy (Jeremy T. Thomas) who has something dangerous locked away in his home.

Directed by Scott Cooper ("Crazy Heart," "Hostiles").

The Deep House

Alexandre Bustillo & Julien Maury

Hip young couple Tina and Ben travel to France as YouTube photojournalists, who dive into an obscure lake to photograph a submerged house. However, they awaken a nasty spirit residing in the house.

Release Date/Prediction: With footage revealed during 2019 AFM, it would appear The Deep House is completed. As their other feature Kandisha will also be seeking a premiere, Maury and Bustillo will likely have at least one of their new features in TIFF 2020 in Midnight Madness (where both Inside and Livid premiered). However, their relationship with SXSW and Cannes could also see a return to either platform.

Prisoners of the Ghostland

Sion Sono

English language debut, a Japanese/US co-production headlined by Nicolas Cage (which Cage himself has defined as ‘the wildest movie he’s made to date’)

Cage is Hero, a notorious criminal dispatched to save a young woman who has disappeared into a dark, supernatural universe. Together, they must ‘break the curse that binds them’ to escape the insidious ghosts there (with Cage donning what sounds like a military version of Musidora outfit).

Release Date/Prediction: TIFF’s Midnight Madness program, 2020.

Possessor

Brandon Cronenberg

Eight years after his 2012 debut Antiviral, Brandon Cronenberg returns with Possessor, a sci-fi thriller with a stellar cast, featuring Jennifer Jason Leigh (who starred in David Cronenberg’s 1999 film eXistenZ), Andrea Riseborough, Sean Bean, Christopher Abbott and Tuppence Middleton. Lensed by Karim Hussein (Hobo with a Shotgun).

From Cronenberg’s own script, Possessor follows an agent who works for a secret organization using brain-implant tech which allows people to inhabit the body of another and commit assassinations.

Release Date/Prediction: World Dramatic Comp at the 2020 Sundance Film Festival.

The Lodge

Severin Fiala and Veronika Franz

Release Date: February 7

Snowed in at an isolated cabin with her fiancé's children, Grace (Riley Keough) has to find a way to navigate the tricky new relationships while also facing off with threats from her dark past in "The Lodge."

Directed by Severin Fiala and Veronika Franz ("Goodnight Mommy"), the film originally premiered at Sundance.

***Ovo ćemo gledati na FEST-u u Beogradu!

Akelarre

Pablo Agüero 

For his fifth feature, Argentinean director Pablo Agüero recreates a 1609 witchcraft trial for Akelarre, co-written by Katell Guillou (loosely based on Pierre de Lancre’s On the Inconstancy of Witches: Tableau de l’inconstance des mauvais anges et demons).

Basque Country, 1609. When all the men have gone off to sea, Ana is involved with the other village girls in a party in the woods. But they’re apprehended by Judge Rostegli, who has been charged with purifying the area. Extreme measures are taken to secure confessions from the girls about the Akelarre, or Witches’ Sabbath, a ritual wherein the devil mates with his proteges to make them servants.

Release Date/Prediction: Agüero completed principal photography on Akelarre in July of 2019, which makes him a potential contender for Berlin 2020.

Saint Maud

 Rose Glass

A psychological horror about a devout Christian nurse and her cancer-afflicted charge, "Saint Maud" premiered at the Toronto International Film Festival on September 8, 2019, and made its US debut at Fantastic Fest down in Austin, Texas, a week later.

It is the feature-length film debut for Rose Glass and it stars Morfydd Clark as the titular Maud and Jennifer Ehle as the woman in her care that is in need of "saving."

Reactions from festivalgoers were positive, with several reviewers applauding the "unsettling" possession film for its "creeping dread" and its slow-paced, disturbing tone.

DISAPPEARANCE AT CLIFTON HILL

Albert Shin

 STARRING DAVID CRONENBERG

The legendary David Cronenberg steps out from behind the camera to take a lead role in DISAPPEARANCE AT CLIFTON HILL, a hallucinatory thriller that has now landed a release date.

IFC Midnight has announced that DISAPPEARANCE will appear in theaters and on VOD February 28. Directed by Albert Shin from a script he wrote with James Schultz, the movie also stars Tuppence Middleton, Hannah Gross, Eric Johnson and Marie Josée-Croze.

Following the death of her mother, Abby [Middleton], a troubled young woman with a checkered past, returns to her hometown of Niagara Falls and the dilapidated motel her family used to run. While there, she finds herself drawn once again into a mystery that has haunted her since childhood: what happened to the young boy she saw being violently abducted in the woods 25 years ago? As Abby sets out to find out the truth, she must confront both a shocking, long-buried conspiracy that runs as deep as the falls themselves as well as her own inner demons.

COME TO DADDY

Ant Timpson

Saban Films will release COME TO DADDY, the directorial debut of noted genre producer Timpson, in select theaters and on VOD and digital platforms February 7.

Toby Harvard scripted, and the cast is headed by Elijah Wood, Stephen McHattie, Martin Donovan, Michael Smiley, Madeleine Sami and Simon Chin.

Norval Greenwood [Wood], a privileged man-child, arrives at the beautiful and remote coastal cabin of his estranged father [McHattie]. He quickly discovers that not only is dad a jerk, but he also has a shady past that is rushing to catch up with both of them. Now, hundreds of miles from his cushy comfort zone, Norval must battle with demons, both real and perceived, in order to reconnect with a father he barely knows.

Distancia de rescate

Peru’s Claudia Llosa 

Shot in Chile by Oscar Faura (who has lensed all of J.A. Bayona’s titles to date)

Based on the novel Distancia de Rescate by Samanta Schweblin, a ghost story about a woman named Amanda lies dying in a sleepy Argentinean town she had been vacationing in. A child named David questions her on the events leading up to her sickness.

Release Date/Prediction: Currently in post-production, we expect Llosa to compete for the third time in Berlin.

*** Ovaj roman imamo na srpskom - Spasonosna razdaljina. Još ga ne overih iako mi leži na gomili, ali eto, moraću da to učinim pre filma!

The Turning

Release January 24, 2020

U srpskim bioskopima od 30.01.

A young governess is hired by a man who has become responsible for his young nephew and niece after the deaths of their parents. A modern take on Henry James’ novella “The Turn of the Screw”.

Henry James’ classic horror story The Turn of the Screw gets re-imagined as a 1990s period piece!

This spooky-house movie stars Mackenzie Davis, Brooklynn Prince and Finn Wolfhard

***Ovu novelu i još neke Džejmsove priče objavljuje Orfelin za oko mesec dana: overite film u bioskopu sada, a knjigu čitajte posle, natenane. Najava knjige i pretplate – za koji dan... Bilo bi mi ovo još više pri vrhu delu liste, ali prvi rivjui nisu baš obećavajući. Ipak, overiću ga možda već 30-og!

Antebellum

Gerard Bush and Christopher Renz

Expected release April 24, 2020

A successful author finds herself in a horrifying reality and must figure out the mystery behind it before it is too late.

Janelle Monáe will star in a horror film that reaches back to the Civil War era. It looks hauntingly beautiful!

From the producers of hit films "Us" and "Get Out".

Last Night in Soho

Edgar Wright

Expected release September 25, 2020

A young girl, passionate in fashion design, is mysteriously able to enter the 1960s where she encounters her idol, a dazzling wannabe singer. But 1960s London is not what it seems, and time seems to fall apart with shady consequences.

Chung Chung-hoon, best known for his collaborations with Park Chan-wook (Oldboy and Lady Vengeance) is the cinematographer. This film stars Anya Taylor-Joy and Thomasin McKenzie.

In an interview with Empire magazine, "Shaun of the Dead" director Edgar Wright said his upcoming psychological horror film "Last Night in Soho" will have some elements of time travel.

The characters share a mysterious link inspired by Wright's obsession with the decade. "Imagine if you knew everything you know now, and went back," Wright said. "I'm taking a premise whereby you have a character who, in a sort of abstract way, gets to travel in time. And the reality of the decade is maybe not what she imagines."

Morbius

Daniel Espinosa

Building on their cinematic universe of Spider-Man characters that began last year with the Tom Hardy-starring Venom, Sony is making a movie about Morbius the Living Vampire. Jared Leto has been cast to play the title role, with the actor promising to bring the same “intensity” to Morbius that he brought to the Joker.

Daniel Espinosa, the director of Ryan Reynolds and Jake Gyllenhaal’s 2017 alien attack movie Life, is behind the cameras on this one, with shooting taking place in Manchester, England, disguised as New York via movie magic. This will be more of a comic book movie than a horror movie, but come on, it’s about a vampire.

The Banishing

Christopher Smith

Christopher Smith is one of the most consistent and underappreciated directors working in the genre, so any movie that he oversees deserves a spot on every horror fan’s radar. The Banishing tells the 1930’s-set story of the most haunted house in England and the reverend and his family forced to contend with its horrifying secrets. On paper, this sounds like another generic supernatural spookfest, but Smith’s a filmmaker who is more than capable of turning familiar concepts into movies that stand out from the pack.

Terrifier 2

Damien Leone

After being resurrected by a sinister entity, Art the Clown returns to Miles County where he must hunt down and destroy a teenage girl and her younger brother on Halloween night.

Cosmogonie

Vincent Paronnaud

French director Vincent Paronnaud is best known as an animator, having co-directed two films with Marjane Satrapi. The two parted ways following 2011’s Chicken with Plums and Paronnaud returns with his solo, live-action effort, Cosmogony.

Paronnaud’s latest, co-written by Léa Pernollet, is a thriller wherein a woman flees two serial killers in a forest who are hot on her heels.

Release Date/Prediction: Currently in post-production, we expect Cosmogony to land at Cannes, potentially in Un Certain Regard or Directors’ Fortnight.

The Reckoning

Neil Marshall

Co-written by lead Charlotte Kirk and Edward Evers-Swindell, the 1665 New England set horror film stars Kirk as Evelyn Haverstock, whose husband (Anderson) commits suicide, finding herself falsely accused of witchcraft after rejecting the advances of her landlord.

Release Date/Prediction: With production taking place in Hungary back in August, the first photos from the completed project were released in September, 2019. The Reckoning seems a likely candidate for Midnight Madness at TIFF 2020.

 AFTER MIDNIGHT

Jeremy Gardner and Christian Stella

AFTER MIDNIGHT, which Gardner also wrote, is coming to theaters and VOD February 14 from Cranked Up Films.

Gardner stars alongside Brea Grant, Henry Zabrowski and Justin Benson, the latter of whom produced with his SPRING/THE ENDLESS partner Aaron Moorhead and David Lawson.

Dealing with a girlfriend suddenly leaving is tough enough. But for Hank [Gardner], heartbreak couldn’t have come at a worse time. There’s also a monster trying to break through his front door every night.

The Night House

David Bruckner 

David Bruckner has been a presence in the horror genre for years, and his short-form work in films like V/H/S (2012) and Southbound (2015) marked him as a director to watch. His debut feature, The Ritual (2017), saw that early promise pay off with a solidly creepy tale of cults, creatures, and paranoia, and now he’s back with a sophomore effort that looks every bit as good. The great Rebecca Hall plays a widow who discovers dark truths about her dead husband.

Candyman

Nia DaCosta

Expected release June 12, 2020

A “spiritual sequel” to the 1992 horror film ‘Candyman’ that returns to the now-gentrified Chicago neighborhood where the legend began.

As you may already know, the original film from 1992 is based on Clive Barker’s story The Forbidden, where Tony Todd starred as Candyman, a former slave who was brutally murdered for his relations with a white woman.

Director Nia DaCosta blessed us with the drama thriller Little Woods. According to this filmmaker on the rise, she wants to capture the American life we rarely see on screen.

A Quiet Place 2

John Krasinski

Release Date: March 20

After the first film exceeded expectations at the box office, "A Quiet Place" screenwriters and director John Krasinski decided to return to the silent but deadly world.

Krasinski is back to direct and Emily Blunt is also returning to reprise her role as Evelyn Abbott, a mother trying to protect her family in a world overrun by large creatures with hypersensitive hearing.

Others reportedly joining the cast include Cillian Murphy and Djimon Hounsou. Krasinski has teased that the threat in "A Quiet Place" probably extended well beyond the borders of the Abbott family's property, but we'll have to wait and see just how widespread the chaos is.

The Vast of Night 

March 13

The Vast of Night feels like a quaint old Twilight Zone episode about an alien presence in small-town America, but the gorgeous cinematography and art direction place it among the most stunning of prestige horror films. A teenage phone operator and a local radio DJ in 1950s New Mexico set out to solve the mystery of a strange frequency that’s invading the airwaves in their town. After playing festivals through the end of last year, Amazon will release Vast of Night .

THE DEEPER YOU DIG

Toby Poster & John Adams

Fourteen-year-old Echo and her mother Ivy, a tarot card reader, live a quiet life in a rural area. When reclusive Kurt moves down the road to restore an abandoned farmhouse, an accident leads to Echo’s murder, and suddenly three lives collide in wicked ways. Kurt assumes he can hide his secret under the ground, but Echo burrows into his head until he can feel her in his bones. As she haunts his every move, trying to reach her mother from beyond, Ivy must dig deep to see the signs and prove that love won’t stay buried.

ROCK PAPER SCISSORS

Macarena García Lenzi & Martín Blousson

Argentina, 2019

The routine of eccentric, maladjusted siblings is disrupted when their half-sister arrives looking for her share of the inheritance, resulting in a series of sick games to see who is the rock, who is the paper, and who is the scissor. 

The Empty Man

Writer Cullen Bunn is one of the most exciting comics creators working right now, particularly in the realm of horror comics thanks to acclaimed series like Harrow County. This year, one of his comics will make the leap to the screen, with hopefully terrifying results. The Empty Man, written by Bunn with art by Vanesa R. Del Rey, follows an ex-cop with a tragic past who's on the hunt for a missing girl. As his search deepens, he realizes something far worse than a missing persons case is afoot, and discovers a terrifying group of people who are trying to raise a monster. The film adaptation is set to star James Badge Dale, Samantha Logan, Stephen Root, Joel Courtney, and more. Sadly, we haven't yet seen any trailers for the film, but if it can capture the creepy spirit put forth by Bunn and Del Rey's comic (which got a sequel in 2018), it's bound to be a horror film worth checking out. 

The Empty Man is slated to hit theaters August 7, 2020.

False Positive

John Lee

Jordan Peele made it fashionable for comedians – sketch, improv, stand-up, what have you – to turn to horror when they make that major step from television to film. Ilana Glazer gave us five seasons of doped up mad cap antics on Broad City and seeing her… peel off into the horror realm feels so logical I can’t believe I never saw it before. False Positive, about a couple (Glazer, Justin Theroux) who visit a fertility clinic run by the presumably evil Pierce Brosnan, looks to potentially be a Rosemary’s Baby riff with a touch of “ripped from the headlines” melodrama. This movie is going to be weird, creepy, and if it’s anything like Glazer or Lee’s other work, super duper divisive.

Dead & Beautiful

David Verbeek

For his seventh narrative feature, Dutch director David Verbeek continues to pursue his unique cultural and co-production infusions with Dead & Beautiful, a Taiwan set vampire tale.

A group of decadent and spoiled teenagers in Taiwan awaken to find they’ve turned into vampires after a night of revelry. Eventually, despite their embrace of their immortal new trappings, friendships become tested.

Release Date/Prediction: Promos for the title were unveiled at AFM in 2019, and we’re thinking Verbeek has the potential to return to Cannes, likely in Director’s Fortnight or Un Certain Regard, in 2020.

Swallow 

March 6

Swallow is one of the calmest body-horror movies you’ll ever see, but that doesn’t stop it from twisting every nerve. Haley Bennett stars as Hunter, a prim newlywed whose domestic malaise leads her to start … eating things … to break up her dull routine and preplanned life. And we don’t mean just soft things. We mean batteries. Marbles. Thumbtacks. And more. But trying to digest sharp objects is a bad idea, and when Hunter’s secret addiction is discovered, she has to either confront the roots of her compulsion or bury herself behind the guise of a pretty housewife.

Underwater 

Underwater isolation. A sea monster. Claustrophobic peril. Kristen Stewart with gay hair.

***Ovo je već nezapaženo prošlo kroz USA bioskope, ali tek treba da dođe do naših malih ekrana i monitora. Javlja mi se da je bolji nego što mu box office govori – možda čak bude ovogodišnji LIFE!

The Other Lamb

Małgorzata Szumowska

Attack of the Australians! The Other Lamb is from screenwriter Catherine S. McMullen, and it appeared on the Black List and the BloodList (basically the Black List for horror scripts) back in 2017. It centers on an isolated religious community called the Flock that is made up of all-female subordinates with one male leader (yikes!). When a member named Selah participates in the “sacred ritual of the birthing of the lambs,” it leads to a “transformative experience” that will probably be frightening! IFC will release The Other Lamb in 2020.

Sea Fever

Neasa Hardiman

Irish filmmakers really know their way around moody suspense, and this movie stars Hermione Corfield (Rust Creek) as a marine-biology student who gets stranded at sea with a crew people on the boat she’s hitched a ride on. That’s already bad enough, but then there’s a “bioluminescent force” that starts overtaking the vessel. Sea Fever is expected to drop sometime this spring.

The Platform

This one looks disturbing. This Spanish film is set in a vertical prison where inmates live two to a cell and they only get to eat when a platform passes through their level and pauses for two minutes while they feast. 

The horror of it all is that the table starts full at the top, and those near the bottom only get to eat what is left by the end — and hunger makes monsters of us all. The Platform will debut on Netflix.

Atarrabi & Mikelats

Eugène Green

US born French filmmaker Eugène Green’s eighth feature will be Atarrabi & Mikelats, produced by Julien Naveau (Evolution, 2015)

Green’s latest is a fable about the Goddess Mari and her two sons, born of a mortal father, whom she entrusts to the devil for their education. Mikelats decides to stay with his master but Atarrabi flees—but the devil manages to hold onto his shadow.

Release Date/Prediction: Green is in post-production, completed in September. We expect him to compete for a fourth time in Locarno.

I’m Thinking of Ending Things

Charlie Kaufman

This road-trip movie is advertising “palpable tension, psychological frailty, and sheer terror” from writer and director. Stars on board include Jesse Plemons, Jessie Buckley, Toni Collette, and David Thewlis, and the story centers on a woman who starts to reexamine her whole life as she tries to break up with her boyfriend. Ending Things will debut on Netflix later this year.

Shut In

Jason Bateman

Tight, self-contained horror/thriller that sees people pushed to the limits to survive. This one focuses on a woman and her two children held captive by a deranged ex, and it’s directed by Jason Bateman. He’s not exactly the first name you think of for the genre, but his comedy has always held a mean streak and he’s shown himself to be a solid filmmaker (Bad Words, 2013; The Family Fang, 2015) as well. He’s also starring in HBO’s new Stephen King adaptation of The Outsider.

Vivarium 

March 27

What if you got stuck in a distressingly uniform suburban housing development called Yonder? That’s the broad premise of Vivarium, in which Imogen Poots and Jesse Eisenberg co-star as a couple searching for just the right starter home. (A vivarium, it’s worth noting, is a typically enclosed area used for raising and observing plants or animals.)

Army of the Dead

 Zack and Deborah Snyder

The film is set to debut on Netflix. 

Release Date: Winter 2020

Zack Snyder ("Justice League") is back in the director's chair after taking a short break from Hollywood in 2017.

A Las Vegas-based zombie-apocalypse film for Netflix called "Army of the Dead." The film stars Dave Bautista, Ana de la Reguera, and Ella Purnell.

Rebecca

Ben Wheatley

Ben Wheatley directs this adaptation of the gothic horror classic based on Daphne du Maurier’s novel. Armie Hammer stars as Maxim de Winter, with Lily James as his new bride, the one who moves into his grand home, Manderley, and is haunted by the looming presence of his beautiful deceased wife, Rebecca. Rebecca will debut on Netflix.

Halloween Kills

David Gordon Green

Expected release October 16, 2020

The saga of Michael Myers and Laurie Strode continues in the next thrilling chapter of the Halloween series.

Jamie Lee Curtis, Judy Greer, Andi Matichak, and others are reprising their roles from the 2018 film.

It has also been announced that Anthony Michael Hall is joining the cast as Tommy Doyle.

Blood Quantum

Jeff Barnaby

Mi’gmaq filmmaker Jeff Barnaby wrote and directed this movie about a First Nations tribe (his own, in fact) dealing with a siege by the undead on their Red Crow reserve. The Mi’gmaq, however, are immune to whatever is causing this zombie contagion, which means they have to fend off a bunch of white walking dead. Quantum will arrive on Shudder later this year.

*** 

The Haunting of Bly MANOR

The Haunting of Hill House set social media on fire when it was released in October 2018. Its sequel, The Haunting of Bly Manor, will follow an entirely new storyline with new characters, and it'll be based on The Turn of the Screw by Henry James.

The horror novella tells the story of a governess hired to look after a pair of siblings. However, several ghosts around their manor house exhibit a supernatural hold over the children. A release date for Bly Manor hasn't been announced yet, but fans are expecting an October drop.

Dobro, ovo nije film nego serija, ali neka je ovde: biće vam ovo dodatni razlog da sebi nabavite ultimativno izdanje Džejmsove novele koje uskoro izdaje Orfelin!

PS: Na listi mi nije IL SIGNOR DIAVOLO, novi Avatijev horor, jer sam ga „preko veze“ već pogledao. Odlična, potencijalno jaka priča slikana je, režirana i glumljena nepojmljivo amaterski: 2+ u najboljem, mega-dobronamernom slučaju.