KinoKultura o novijim srpskim filmovima

Novo izdanje onlajn časopisa KinoKultura posvećeno je novom srpskom filmu. Eseji koji su odabrani za ovo izdanje uzeti su iz knjige UVOĐENJE MLADOSTI (FCS, Beograd, 2008). Tu knjigu čini 10 eseja domaćih kritičara, a od tih 10 urednici KinoKulture su za svoje net izdanje probrali 7.

 Među tih 7 nalaze se sva 4 učesnika projekta NOVI KADROVI koji su bili i u FCS-ovom izboru: Srdjan Vučinić, Ivan Velisavljević, Dimitrije Vojnov i Dejan Ognjanović. Smatram to još jednom, makar i indirektnom, potvrdom i priznanjem za NOVE KADROVE. Iz misterioznih razloga, u izboru nije "esej" Dude Lakić. Možda zato što to i nije esej nego 3 već ranije objavljene kritike besramno nalepljene jedna na drugu i prodate kao esej.

U svom eseju “Genre Films in Recent Serbian Cinema” ja sam pokušao da svetu ukratko predstavim probleme, zamke ali i poneki kvalitet srpskog žanrovskog filma: horora, krimića, trilera, fantastike, itd. Ukratko, Summary tog eseja glasi:

"The 1990s saw the upsurge of genres that have rarely, if ever, been present is Serbian film. Young authors brought new sensibilities with films in which elements of popular genres (crime, horror, teenage comedy, thriller…) were used to express a modern outlook more appropriate for younger audiences. Their films, at their best, managed to merge entertainment with an elaborate worldview and thus create an original language to speak about Serbia today."

Nadugačko, koga zanima, esej možete pročitati onlajn, na gornjem linku.

Ostali eseji i filmske kritike su takođe vredni pažnje, i zapravo se moj, Ivanov i Dimitrijev na određen način nadopunjuju jer se sva 3 tiču uticaja pre svega američkog filma na srpski.

Svi eseji su pisani na srpskom jeziku, a na engleski ih je preveo Goran Gocić, koji je iz nejasnih razloga svuda u ovom izdanju naveden kao "Gočić".

Dakle, evo šta tu ima:

KINOKULTURA

Special Issue 8: Serbian Cinema (August 2009)

Guest Editor: Vida Johnson

Vida Johnson is Professor of Russian culture and film and Director of the Program in Russian at Tufts University.

Editorial:

Vida T. Johnson: “Introduction: From Yugoslav Cinema to New Serbian Cinema”

Articles:

Goran Gočić: "The Dionysian Past and the Apollonian Future of Serbian Cinema (Žilnik, Kusturica, Dragojević)"

Ivana Kronja:“The Aesthetics of Paranoid Realities in The Land of Truth, Love and Freedom and South by South-East by Milutin Petrović”

Dejan Ognjanović: “Genre Films in Recent Serbian Cinema”

Ana Janković Piljić: “Who is Afraid of Alice in Wonderland?”

Ivan Velisavljevic: “How We Loved America: The Significance of Rock’n’roll and American Movies in the Serbian Film Industry”

Dimitrije Vojnov: “The Rise and Fall of Serbian Pop Cinema”

Srdjan Vučinić: “The Grotesque as History, History as Grotesque: The Meaning of the Grotesque in Recent Serbian Cinema”

Reviews:

Miša Nedeljković: Goran Paskaljević’s The Optimists (Optimisti, 2006)

Aida Vidan: Srdan Golubović’s The Trap (Klopka, 2007)

Greg DeCuir Jr: Nikola Stojanović’s Belle Epoque, or the Last Waltz in Sarajevo (Belle epoque, ili poslednji valcer u Sarajevu, 2007)

Christina Stojanova: Stefan Arsenijević’s Love and Other Crimes (Ljubav i drugi zločini, 2008)

Christina Stojanova: Goran Marković's The Tour (Turneja, 2008)

Marko Dumančić: Milorad Milinković’s Obituary for Escobar (Čitulja za Eskobara, 2008)

Nevena Daković: Srđan Dragojević’s St George Shoots the Dragon (Sveti Georgije ubiva aždahu, 2009)

Vlastimir Sudar: Jovan Todorović’s The Belgrade Phantom (Beogradski Fantom, 2009)

FESTIVAL FANTASTIKE ZAJEČAR 2009

Evo najave jedne nove, a nadajmo se od sad pa nadalje tradicionalne, stalne manifestacije u Zaječaru. U pitanju je festival 'fantastike' na kome će, zapravo, pretežno biti reči i dela o hororu.

Festival je deo OGI-jevog projekta Zlatni rudnik a za organizaciju samog događanja zaduženi su ElektroBankMusik, Zaječarska inicijativa i Zadužbina Nikola Pašić, Zaječar.

Ako ste iz Zaječara ili bliže okoline, mislim da za ovo vredi potegnuti do ovog grada...

17.9. četvrtak, 20h

- Otvaranje izložbe stripa

Autor: Vladimir Vesović

- "Horor u srpskoj književnosti i filmu" (predavanje)

Autor: Dejan Ognjanović

- Predstavljanje producentske kuće «Energija productions» -Finska

Film: Star Wreck

18.9. petak, 20h

- Predstavljanje strip autora: Bojan Vukić

- 15minutepictures: Čudovište iz Tamiša i Zvezda Tri, filmovi Nebojše Nenadića

- Živi Mrtvaci, film Mladena Đorđevića

- Čekanje, film Milana Konjevića

19.9. subota, 20h

- Na kafi kod Pitera Džeksona: Predstavljanje reditelja Stevana Filipovića i glumaca filma Šejtanov ratnik

- Šok koridor Live: Nenad Bekvalac i Aleksandar Radivojević

- Film iznenadjenja

Pratite ovo mesto za detalje i ostale vesti i najave ovog novog festivala.

ŽIVOT I SMRT PORNO BANDE u bioskopima blizu vas!

Narode – srpski film, a ODLIČAN! Ko bi se pa tome nadao? Eto, kad se već i taj redak zver pojavio, treba ga "ispoštovati"!

ŽIVOT I SMRT PORNO BANDE počinje svoj bioskopski život u SREDU, 16.09.2009. premijerom u Sava Centru, a zatim kreće i u to malo preostalih bioskopa.

Mislim da sam dovoljno ejakulirao po tom filmu, pa čak i malo ozbiljnije pisao o njemu, upoređivao ga (pohvalno) sa nekim manje uspelim hororčićima, te izveštavao o njegovoj niškoj premijeri, i mislim da ne treba sada ponovo da naglašavam da je to film kakav je nama ovde preko potreban.

Pogledajte ga u BIOSKOPU!

Ako vam moji rivjui do sada nisu bili dovoljni, možda vas prelomi TREJLER – koji možete da skinete OVDE putem RapidShare-a.

A možete overiti i Mladenov intervju za BLIC.

THE ECHO (2008)

**(*)

2+

ovo sam preskočio kad se pojavilo jer sam ga otpisao kao još jedan zamorni usa rimejk nekog azijskog hororčeta (ovog puta: filipinskog) koje čak nisam ni gledo. ko velim: što da gledam razblaženu američku derivaciju, ako baš zatreba – potražiću original. međutim, nedavno naiđoh na neke rivjue koji kažu da je taj filipinski all over the place, nekoherentan kako to samo azijati umeju i onako, osrednji, a da je američki zatego i učvrstio neke labavosti iz originala – i čak, da je unikatno jeziv film ko nijedan drugi.

twitch kaže: "art house oriented"… "The Echo is a moody piece of work, a slow burner rather than a big shocker, … it shows that there is still some life in these bones and still stories worth telling."

imdb juzeri su pobenavili za EHOM, sve svršotina do svršotine: "I think it's one of the best supernatural horror films of the past few years -- even for a remake. It is actually genuinely creepy and well-made, and could have been a hit in theaters."

drugi kaže: "The Montreal screening was a testament of how good this movie is. OMG! This is really really scary. Slow in some parts but it totally brings the mood. The scares will stay with you even after you've left the cinema."

i sve u tom stilu.

zajebem se pa poverujem, i pogledam. kad ja tamo, a ono:

bullshit, says I!

ovo je tek za dlačicu ili dve iznad mediokritetstva – jedan sasvim prosečan filmić koji možete pogledati ako ste baš zadrti hororista, ali nećete mnogo propustiti ni ako ga zaobiđete.

zaplet: naš momak bobi odležao za ubistvo, a kad ga puste – još je momak. pa kolko se to dobija za ubistvo u americi: 2 godine? enivej, on ode u stan svoje majke koja se upokojila dok su njega trtili crnci, i tu počne da 'hearing things'. jeste, čuje neku buku, a najviše to zvuči kao da u obližnjem stanu neko maklja ženu i dete. on čak i sretne tu nesrećnicu i njeno autistično detence koje samo lupka u dirke svog malenog klavirčeta-igračke – al kad pajkani dođu: stan je pust, niko tu ne živi ko zna otkad. brrrr. spooky!

posle još malo audio-terora (čitaj: besmisleno glasnih jump-scareova) i nezaobilaznih 'it was only a dream' jeftinih fazona (uz varijaciju: 'it was only a hallucination' usred dana) otkrijemo 'misteriju' toliko banalnu i predvidivu da je to smešno (wow! ko bi reko da je u susednom stanu stvarno živela familija koju je pobio nasilni tatko-pajkan a onda se samoubio?!) a sve se rasplete na jedan od najimbecilnijih načina u istoriji ghost-story filmova, a i šire.

spojler: znate kako se horor okonča? tako što se naš živi momak umeša u jednu spektralnu reciklažu ghost-abuse-a: dok duh-tata tuče duh-mamu u hodniku, ovaj živi mu vikne: HEJ! duh se na to trgne, što duhovita žena iskoristi da mu otme duh-pendrek, kojim počne da ga (duh-muža) mlati po duh-glavi i pravi mu duh-modrice. duh se kroz obeznani, oduhomuti mu se u duh-lobanji, i – ukratko- duh-ženica ga izdeveta kako nikad (za života) nije. kraj filma.

kažu ovi idioti gore: "art house oriented." aha. art je zato što je film spor, ograničen na tu jednu glavnu lokaciju (stara, zapuštena zgrada) i 2-3 sporedne, i što je fotografija elaborirano spooky sa razrađenim igrama svetlosti i senki, a ceo film je ofarban u onu mutno-smeđu žućkasto-arty farbu, pa zato površnom posmatraču sve to može da deluje kao umetnos.

ah, da: tu je i angažman! dok 'bezvezni' horori ubacuju nekakve duhove i babaroge niotkuda, ovaj ovde se bavi nečim realnim: family abuse! wow! u tome je isto toliko ozbiljan i dubok kao i ovde već prikazani 100 FEET, s kojim deli mnogo sličnosti: pajkan-siledžija koji to ostaje čak i kad se produhovi, tj postane duh; ograničena, jeftina NY lokacija; i najzad, duhovi koje možete šutnuti u muda, vilicu ili gde god ih dovatite, a da ovi reaguju ko da su od krvi i mesa.

izem ti ja duha koji prima šljage kao svako živinče!

takođe, svim tim idiotima koji su se primili na žvaku 'ozbiljne' teme, imam sledeće da poručim: EHO je toliko glup i nedomišljen, da krajnje idiotski brka žrtve i zlikovce. jeste. najveći deo filma zlodusi su zapravo (za života zlostavljani) žena i dete: njih dve su ti dusi koji se javljaju drugima, plaše ih, vataju ih rukama iz otvora za bacanje đubreta iako im ništa nisu skrivili - njih dve su izvor (a ne žrtve!) horora tokom najvećeg dela filma, njih dve ubijaju sporedne likove ovde. idiotizam par excellence. zašto bi mama-duh slala krvave vizije debelom komšiji? zašto bi ga toliko prestravila da ovaj crkne od šoka a faca mu pobeli i deformiše se kao da je ovo naprasno postalo RING 4!?

šta su mami i ćeri-duhu skrivili drugi nedužni likovi koji ovde moraju da stradaju samo da bi zadovoljili tupavu konvenciju da u hororu s vremena na vreme neko mora da strada, sa smislom ili bez smisla, nema veze – samo nek se gine! zašto mama prestravi nasmrt bobijevog šefa koji svrne u nenajavljenu posetu? zbog konvencije, a ne zato što to ima smisla. zašto ćera duh virka iznad vrata wc-a bivše-sadašnje bobijeve cure? zato da bi debilna publika imala od čega da se štreca, a ne zato što to ima narativnog ili bar idejnog smisla.

znači, film je opterećen brojnim post-RINGU konvencijama i zamoran sa svojim jeftinim trikovima, među kojima se posebno ističu preglasni zvuci za trzanje živčanih. npr. kad u podrumu naš bobi krene da istražuje, odjednom, nenajavljeno, začujemo zvuk kao da je odmah do njega tresnuo gvozdeni teg od 16 tona. a šta je bilo? u kontejner uletela obična vreća s đubretom! pitam se šta li je bilo u njoj? sve i da je bila puna šrafova, ne bi proizvela taj BLAMMMM-zvuk. i sve u tom stilu.

ono što je povoljno u EHU: Jesse Bradford junački nosi film na svojim plećima i predstavlja solidan, mada nenadahnut čiviluk za kačenje gledalačke simpatije i interesa; zaplet bar u početku deluje intrigantno, naročito njegova krivica zbog majke koju je napustio i koja je umrla od gladi (i straha) u tom stanu dok su mu crnci lečili zatvor u zatvoru; činilo se da će nešto zabavno da ispadne i sa tom ex-ribom, naročito kad se ispostavi da je baš zbog nje on robijao – ali no way, jose, ništa od toga, svi ti dramaturški konci samo ostanu da vise u vazduhu nakon gore-spojlovanog kraja.

fotografija je odlična, ima par efektnih (mada jeftinih) šok scena i nešto solidnog zvučnog dizajna… i to je to.

ipak, džaba im tehnika (hardver) kad su zaplet, priča, tema, ideja (softver) – tako mekani i mlaki i bedasti.

pošto na imdb-u ima nekoliko desetina filmova sa istim ovim naslovom, moj rivju se odnosi na OVAJ!

DRACULAS, VAMPIRES, AND OTHER UNDEAD FORMS (Book Review)

DRACULAS, VAMPIRES, AND OTHER UNDEAD FORMS: Essays on Gender, Race and Culture

Edited by John Edgar Browning and Caroline Joan (Kay) Picart
Scarecrow Press, 2009

evo jedne zanimljive knjige o vampirima na filmu (pomalo i u književnosti, ali uglavnom kroz veze sa stokerovim DRAKULOM).

potpuni sadržaj ovog hardcovera na nešto preko 300 strana izgleda ovako:

Part I:

Tackling Race, Gender, and Modes of Narration in America

Manly P. Hall, Dracula (1931), and the Complexities of the Classic Horror Film Sequel

Gary D. Rhodes

The Dracula and The Blacula (1972) Cultural Revolution

Paul R. Lehman and Johnn Edgar Browning

The Compulsions of Real/Reel Serial Killers and Vampires: Toward a Gothic Criminology

Caroline Joan (Kay) Picart and Cecil Greek

Blood, Lust, and the Fe/Male Narrative in Bram Stoker's Dracula (1992) and the Novel (1897)

Lisa Nystrom

The Borg as Vampire in Star Trek: The Next Generation (1987-1994) and Star Trek: First Contact (1996): An Uncanny Reflection

Justin Everett

When Women Kill: Undead Imagery in the Cinematic Portrait of Aileen Wuornos

Caroline Joan (Kay) Picart and Cecil Greek

Part II: Working through Change and Xenophobia in Europe

Return Ticket to Transylvania: Relations between Historical Reality and Vampire Fiction

Santiago Lucendo

Racism and the Vampire: The Anti-Slavic Premise of Bram Stoker's Dracula (1897)

Jimmie Cain

The Grateful Un-Dead: Count Dracula and the Transnational Counterculture in Dracula A.D. 1972 (1972)

Pam Newland

Nosferatu the Vampyre (1979) as a Legacy of Romanticism

Martina G. Lüke

Part III: Imperialism, Hybridity, and Cross-Cultural Fertilization in Asia

"Death and the Maiden": The Pontianak as Excess in Malay Popular Culture

Andrew Hock-Soon Ng

Becoming-Death: The Lollywood Gothic of Khwaja Sarfraz's Zinda Laash (Dracula in Pakistan [US title], 1967)

Sean Moreland and Summer Pervez

Modernity as Crisis: Goeng Si and Vampires in Hong Kong Cinema

Dale Hudson

Enter the Dracula: The Silent Screams and Cultural Crossroads of Japanese and Hong Kong Cinema

Wayne Stein

Identity Crisis: Imperialist Vampires in Japan?

Nicholas Schlegel

The Western Eastern: Decoding Hybridity and Cyber Zen Goth(ic) in Vampire Hunter D (1985)

Wayne Stein and John Edgar Browning

ako vam ovaj sadržaj deluje zanimljivo, evo šta sam o knjizi imao da kažem – na engleskom:

http://www.beyondhollywood.com/book-review-draculas-vampires-and-other-undead-forms-essays-on-gender-race-and-culture/