NAJOČEKIVANIJI filmovi 2015. (NEHOROR)

            Poslednjih godina sam postao prilično smoren filmovima novije produkcije, ma kog žanra: da li starim i pretvaram se u čangrizavog starca ili su filmovi stvarno sve gori – istorija neka sudi. U svakom slučaju, znatno manje nego ranije pratim filmske sajtove i njihove gromopucatelne najave genijalnih, izuzetnih, izvanrednih, MUST SEE remek-dela – zato što se, stalno i stalno iznova, najčešće na kraju ispostavi da su u pitanju preterano hajpovane poludupaste osrednjosti.

            Uprkos tome, pregledao sam nekoliko lista najočekivanijih filmova u ovoj godini i opet podlegao starom slatkom grehu: NADI da me ovog puta neće zajebati! Ali, hej, lepo je verovati! Tim pre što ove godine nove filmove izbacuju neki od omiljenih mi reditelja: Zulawski, Villaronga, du Welz, Sion Sono, Paul Verhoeven, Gaspar Noé, Jan Svankmajer, Michael Haneke, Werner Herzog... Valjda bar oni neće da izdaju? U koga čovek da veruje danas ako ne u njih? 

            Ovo što sledi jeste moja kompilacija i izbor, uz mestimično editovanje, preuzet iz nekolicine raznolikih izvora i prilagođen onome što meni, a valjda i čitaocima ovog bloga, najviše godi. 

          Listu najočekivanijih morao sam, zbog velikog broja naslova, da podelim u dva dela. Ovog puta izlažem filmove izvan horor žanra (u rasponu od SF-a i trilera pa do arty drama i nedefinisanih ludila). Navedeni su po redosledu visine mojih očekivanja i posledične nestrpljivosti da ih overim.

George Miller's Mad Max: Fury Road

Davno najavljivani i maštani pa odlagani, najzad završeni SF akcioni spektakl... Imam rezervu prema Tomu Hardiju (inače odličnom glumcu, ali ne znam baš za ovu ulogu) i prema potencijalnom prećerivanju sa CGI efektima, ali čak i s tim oprezom, ovo mora da bude ludilo barem za četvorku!

Andrzej Zulawski's Cosmos

Described as a bleak and metaphysical thriller, the film is based on a 1965 novel by Polish writer Witold Gombrowicz, the story concerning two students in a countryside town of southern Poland. As they rent a room in a small guesthouse their peace is disturbed by a series of random occurrences that suggest to their susceptible minds a pattern with sinister meanings.

Novi Zulavski! Posle decenije pauze! Mračna i bizarna dramurda prema navodno nesnimljivom romanu!

Agusti Villaronga's The King of Havana

An adaptation of the novel by Pedro Juan Gutierrez, the Cuba set thriller revolves around a teenager that escapes from a correctional facility. Release Date: With his last two films premiering at the San Sebastian Film Festival, it’s doubtful where exactly Villaronga hopes to premiere. The cast has not been announced and filming was moved from this past fall to this winter after the decision to film in the Dominican Republic instead of Havana, Cuba. We’re hoping Villaronga presents in a festival that will command international attention, either Venice, or more likely, Toronto.

Još jedan genije prvog reda koji NIKAD nije izneverio! Posle nehumane pauze od zasad poslednjeg filma (vidi rivju: BLACK BREAD) Vilja se vraća sa filmom čiji jedva skicirani zaplet ipak obećava materijal u skladu s onim u čemu je najbolji.

The World of Kanako

Brutalno crna triler-drama, od reditelja filma CONFESSIONS! Ono što najviše boli jeste da sam ovo skinuo još pre nekoliko meseci, ali engleskih titlova nema ni od korova! Niti ikakvih drugih sem korejskih, za sada. Ko iskopa nešto, neka smesta javi.

Fabrize du Welz's Alleluia

Ludački mračan i nasilan triler i bolesna ljubavna priča o paru ubica, vizuelno spektakularan kao i sve do sada od reditelja obožavanog mi VINYANa.

Lucile Hadzihalilovic's Evolution

While she’s mostly known for having co-written Gaspar Noe’s infamous 2009 film, Enter the Void, Lucile Hadzihalilovic is an accomplished director of her own right, having made the underappreciated 2004 film Innocence (Ghoul's Seal of Approval!), which is a strange, meditative, and very creepy film about a boarding school for young girls and starred Marion Cotillard. Now, she’s back over a decade later with her sophomore film, Evolution.

The story revolves around 11-year-old Nicolas, who lives with his mother in a seaside housing estate. The only place that ever sees any activity is the hospital. It is there that all the boys from the village are forced to undergo strange medical trials that attempt to disrupt the phases of evolution. Hadzihalilovic cites The Island of Dr. Moreau as inspiration.

Fehér Isten (WHITE GOD)

Thirteen-year-old Lili fights to protect her dog Hagen. She is devastated when her father eventually sets Hagen free on the streets. Still innocently believing love can conquer any difficulty, Lili sets out to find her dog and save him. A thrillingly strange update of the “Lassie Come Home” formula in which one lost mutt’s incredible journey to sanctuary evolves into a full-scale man-vs.-beast revolution. Appealingly naive adventure narrative, until the story’s mythic proportions, not to mention its visceral violence, reveal themselves.

Sion Sono's Tokyo Tribe

Novi Sonov film već sam skinuo, izašli su i titlovi, ali... Radi o nasilnoj, drečavoj, hiperstilizovanoj adaptaciji mange o sukobu bandi u bliskobudućoj distopiji i kvari ga jedino izobilje japanskog HIPITI-HOPA kojim se drogira reperska krimogena gamad što napučuje film! Počeo sam da gledam - i ugasio posle 20-ak minuta. Ne mogu, jbg. Uz svu moju ljubav prema Sonu, moja mržnja prema hip-hopu je mnogo veća! Nemam ja želudac za ovo.

Paul Verhoeven's Elle

An adaptation of the novel Oh… by Betty Blue author Philippe Djian, which is to be headlined by none other than Isabelle Huppert. When Michelle, the CEO of a gaming software company, is attacked in her home by an unknown assailant, she refuses to let it alter her precisely ordered life. She manages crises involving her 75-year-old sex kitten mother, her imprisoned mass murderer father, her spoiled and immature son, her ex-husband and her lover, all with the same icy equanimity. This is the approach she brings to the situation when it appears that her assailant is not finished with her. As the mysterious stalker hovers in the shadows of her life, taunting her, Michelle cooly stalks him back. What emerges between Michelle and her stalker is a kind of game, a game that soon spirals out of control.

Kao da ovaj zaplet već nije spektakularno zamaman, režira ga jedan od najvećih živih reditelja.

High-Rise

Ben Wheatley (Sightseers, A Field in England and Kill List) has adapted J.G. Ballard’s seminal High-Rise, with a cast that includes Tom Hiddleston, Jeremy Irons, Sienna Miller, Elisabeth Moss and Reece Shearsmith. A young doctor enraptured by the exclusive world created in a state of the art high rise building in Thatcher’s Britain, and his subsequent discovery that beneath the surface, nothing is quite what it seems.

Gaspar Noé's Love

Set in Paris and starring a cast of unknowns, Noe has set out to tell a very erotic love story from a very sexual point of view. Described as a melodrama that celebrates sex in a joyous way, about boy and a girl and another girl.

Jan Svankmajer's The Insects

Svankmajer is loosely basing his latest on a 1922 play from the Capek Brothers, From the Life of Insects, combined with Kafka’s The Metamorphosis. Six amateur thespians meet in a pub to rehearse the Čapeks’ play, while their personal stories interweave with those of the characters they are about to play. The play is intended as a backdrop in which insects behave like humans and humans like insects.

Michael Haneke's Flashmob

Filming last summer was delayed due to Haneke waiting for a particular and as yet unnamed actress for a story that tracks a group of people who come together via the Internet to stage a flashmob.

Kebab Royal

Directors: Peter Brosens and Jessica Woodworth

Ovo je novi film reditelja filma koji sam nedavno ovde hvalio: LA CINQUIEME SAISON (2012).

 Kebab Royal, descried as “a hair-raising quintessence of European fairy tales around the last king of the Belgians lost in the Balkans.”

Release Date: Filming is slated to begin this spring, so we’re unsure if this will be ready in time for a 2015 release, but there remains a slight possibility of it being so, particularly since two parts of their trilogy premiered in Venice.

Werner Herzog's Queen of the Desert

Starring a heady, glitzy cast made up of Nicole Kidman, James Franco, and Robert Pattinson, the film is a chronicle of Gertrude Bell’s life, a traveler, writer, archaeologist, explorer, cartographer, and political attaché for the British Empire at the dawn of the twentieth century.

Mountains May Depart

Director: Jia Zhangke

Ovo je novi film reditelja filma koji sam nedavno ovde hvalio: A Touch of Sin.

His first film outside of China, Mountains May Depart, jumps through place and time from contemporary China to a futuristic Australia. Starring wife and muse Zhao Tao, it begins in the 1990s, the movie follows Tao and Dong, a young couple in love. Tao later leaves Dao to marry a wealthy mine owner. On his deathbed Dong meets Tao again; she is divorced and her son is exiled in Australia. The story jumps to Tao’s son in Australia in the year 2025. The only word of Chinese he still remembers is his mother’s name.

The Tribe

Intense, unsettling, unique film from Ukraine about a deaf teenager who struggles to fit into the boarding school system.

Zvuči kao tugaljiva soc drama ali zapravo ga opisuju kao spektakularno potresan i revolucionaran film.

Quentin Tarantino's The Hateful Eight

Tarantinov violentni western.

Alejandro Amenabar's Regression

About a father accused of a crime that he doesn't have any memory of. Stars Emma Watson, with Ethan Hawke and David Thewlis.

Schneider Vs. Bax

Director: Alex van Warmerdam

Nisam bio tako snažno impresioniran njegovim prethodnim filmom, Borgman, ali svakako sam dovoljno zaintrigiran.

A hitman is assigned the simple task of killing a solitary writer before the night is through. Of course, things don’t go as planned.

Gyorgy Palfi's Free Fall

Od reditelja TAXIDERMIJE.

A woman falls out of the window of an apartment house. On her way back, she witnesses seven stories, one on each floor.

Gyorgy Palfi's The Voice

His latest project, The Voice, recently won the title ‘best work in progress’ at the Les Arc Fest, something he’s been financing since before Free Fall. An English language feature, the movie follows a thirtysomething Hungarian journalist on the trail of his father, who disappeared in the ’70s after being involved in a secret military research project for the U.S. government, with the director comparing the title to Man on Wire.

Crouching Tiger, Hidden Dragon: The Green Legend

Yuen Woo-Ping directs the sequel and brings Michelle Yeoh and Donnie Yen.

Tom Tykwer's A Hologram for the King

Starring Tom Hanks and Tom Skerritt. The comedy-drama tells the story of an American businessman who makes a last-ditch attempt to stave off bankruptcy and finally accomplish something big. He wants to present his project to the king, who, unfortunately, does not grace him with his presence. In the blistering heat, the manager and his IT team continue waiting for days, weeks and even months.

EX_MACHINA

From Alex Garland (writer of 28 Days Later and Dredd) comes this hard sci-fi story about a young programmer who must evaluate a life-like female AI.

Mr. Holms

Bill Condon once again teams up with his Gods and Monsters star Ian McKellen as an aged Sherlock Holmes who is troubled by his one unsolved case.

In the Heart of the Sea

Ron Howard's Moby Dick.

Green Room

By Jeremy Sauliner (Blue Ruin). Stars Patrick Stewart and is about a young punk band that witnesses some horrible act of violence and comes under attack from a group of skinheads

In A Valley of Violence

By Ti West, a violent western revenge movie cast including Karen Gillan, Ethan Hawke, Taissa Farmiga and John Travolta.

Slow West

A western starring Michael Fassbender, Kodi Smit-McPhee and Ben Medelsohn.

Cary Fukunaga's Beasts of No Nation

Starring Idris Elba, about a child soldier fighting in a Civil War in an unnamed African Country.

Tema manje-više, ali reditelj prve sezone serije TRUE DETECTIVE dovoljan je razlog da se ovo obavezno overi!

Louder Than Bombs

Director: Joachim Trier

The film tells the story of a famous war photographer (Isabelle Huppert) who is killed in a car accident, leaving behind her husband (Gabriel Byrne) and two sons, one a teenager. Three years after her death, the eldest son (Jesse Eisenberg) comes home for an exhibition of her photography, and that is when they discover an unsettling secret from her past.

The Lobster

Director: Yorgos Lanthimos

Novi film reditelja OČNJAKA (Dogtooth).

His English language debut, The Lobster, is described as a love story set in a dystopian near future where single people are arrested and transferred to a creepy hotel, they are obliged to find a matching mate in 45 days. If they fail, they are transformed into an animal and released into the woods.

Cast: Lea Seydoux, Rachel Weisz, Colin Farrell, John C. Reilly, Ben Whishaw

Let the Bodies Sunbathe!

Directors: Helene Cattet and Bruno Forzani

Reditelji giallo-fetiš "filmova" Amer (2009) i The Strange Color of Your Body’s Tears (2013) bacaju se u krimi-eurotreš teritoriju.

Their next film seems to be a change of pace. Based on a 1971 novel by famed French crime novelist Jean-Patrick Manchette, Let the Bodies Sunbathe! (aka Corpses in the Sun) seems to center around the eccentric hostess of an isolated locale who comes in contact with stolen gold in a van as well as policemen on the trail of the perpetrators that attempted to steal it.

Release Date: While Amer premiered at Fantastisk Film Festival Lund in Sweden, Tears went to Locarno. Funding for this feature was announced in September with no word on production, though we assume it’s this winter or spring, which may mean the film is ready as a top premiere for Locarno or Toronto.

Babi Yar

Director: Sergei Loznitsa

Ukrainian documentarian Sergei Loznitsa made waves with his 2010 feature debut My Joy, followed by 2012’s In the Fog, both which played in the competition at Cannes. He returned last year out of competition with documentary Maidan, as well as a segment in the anthology film The Bridges of Sarajevo. An arrestingly bleak filmmaker, his films elude wider appeal with their immersive and unrelenting deliberations of abusive powers and war torn wastelands. Announced back in 2013, we’re hoping to see Loznitsa unveil his third feature, Babi Yar, which documents the eponymously referenced massacre from 1941 of 33,000+ Jews shot and killed over two days in September and thrown into a ravine. Recent interviews with Loznitsa have seen the director describe the project as depicting how “slowly and gradually, people plunge into hell.”

The Assassin

Director: Hou Hsiao-Hsien

Martial arts epic, The Assassin. A project long in gestation, with initial scenes filming as way back as 2010. Based on a short story, about a female assassin during the Tang Dynasty (618-907 A.D.) who begins to question her loyalties when she falls in love with one of her targets.

The Childhood of a Leader

Director: Brady Corbet

Set in 1919, this story tells the tale of a ‘would-be-fascist,’ and the screenplay is inspired by a wide range of authorial pillars, from John Fowls to Jean-Paul Sarte with a bit of Volker Schlondorff’s 1966 classic Young Torless (which also served as a point of comparison for Haneke’s The White Ribbon). The film has been described as partially about a family that relocates to France for the Paris Peace Conference and about the events leading up to the Treaty of Versailles. Early descriptions of the film also point to elements of horror.

Cast: Robert Pattinson, Berenice Bejo, Stacy Martin, Tim Roth

Interesting Ethology

Director: Vasiliy Sigarev

Still struggling to break free from the confines of the festival circuit, up and coming Russian director Vasiliy Sigarev has premiered his first two films to critical acclaim. His 2009 debut Wolfy (solidna trojka po mojoj tarifi – prim. Ghoul) played at Karlovy Vary and his excellent 2012 sophomore film, Living premiered at Rotterdam. Also a noted writer, Sigarev’s first two films are pronounced slices of miserablism, which may explain the lack of international distribution, which is unfortunate. His latest, Interesting Ethology, is apparently a comedy.

Le tout Nouveau Testament

Director: Jaco Van Dormael

The Brand New Testament professes to tell the story of God and his exacerbated relationship with his daughter — apparently they both live in Belgium. Van Dormael has cast the delightfully strange Belgian talents Benoit Poelvoorde (ČOVEK UJEO PSA!) and Yolande Moreau, along with French icon Catherine Deneuve.

Malgré la nuit

Director: Philippe Grandrieux

Od reditelja sumornog mračnjaštva (Somber, A New Life, Un Lac, White Epilepsy) 

Details pertaining to the plot remain murky, but we’re expecting another sensory overload existing for those that prefer the difficult climes of experimental, boundary pushing cinema.

Kiyoshi Kurosawa's Journey to the Shore

Kiyoshi Kurosawa: Cure (1997), Pulse (2001), Charisma (1999).

His 2015 release, Journey to the Shore (formerly titled La femme de la plaque) is an adaptation of a Kazumi Yumoto novel and toplines a pair of Japanese stars Tadanobu Asano and Eri Fukatsu, the latter playing a woman whose husband returns home after mysteriously disappearing for three years. The pair embark on a trip to visit all the people who helped him during his voyage.

Song Of The Sea
Irish animator Tomm Moore's debut feature - The Secret Of Kells - received an Oscar nomination and much (well deserved) love around the world and his sophomore effort is even better. Song of the Sea is a gorgeously realized modern fairy tale, a story rich in detail that brings Irish folklore to life in delightful fashion with a heartfelt story and visuals you simply won't be able to tear your eyes off of.

The Tale Of Princess Kaguya

dir. Takahata Isao
Studio Ghibli's adapting one of Japan's oldest and best-loved fairytales. Takahata delivers a magical and quietly profound story, that highlights the innocence of childhood, the struggles of parenting and the horrifying challenges and expectations placed upon young women, particularly in Japan. Kaguya is objectified and revered for her beauty, fought over by rich suitors, and regarded as a ticket to wealth and respectability by her simple farmer parents. Yearning only for the simple pleasures of her childhood in the bamboo grove, Kaguya has no control over her fate, and as some might expect from the director of Grave of the Fireflies, things don't end happily ever after.

Tsui Hark's The Taking Of Tiger Mountain 
A wonderfully entertaining action romp that thankfully does its best to shake off the sombre tone of many recent Chinese war epics and have a bit of fun. Zhang Hanyu is an honourable, if admittedly slightly impregnable hero, but Tony Leung Ka Fai is having a blast as the evil Lord Hawk, in almost Dick Tracy-esque levels of make-up. Beautiful, imaginative photography and inventive use of 3D only add to the package here.

Blackhearts

Music documentary, charting the international impact of Norwegian black metal, as far afield as Iran and Columbia…

Industrial Soundtrack For The Urban Decay

Members of Throbbing Gristle, SPK, Cabaret Voltaire and more discuss the origins of industrial music…

Ulrich Seidl's In the Basement

 Corpulent sex slaves, tuba-playing Nazi obsessives, reborn doll fantasists — just a regular stroll through the neighborhood, then, for patented guru of the grotesque Ulrich Seidl, who makes an intriguing return to documentary filmmaking with “In the Basement.” Grabby and grubby in equal measure, this meticulously composed trawl through the contents of several middle-class Austrians’ cellars yields more than a few startling discoveries. It’s not hard to tell, though, that a mixture of fact and fabrication is at work here.

The Vanquishing of the Witch Baba Yaga

Nature and civilization square off in Jessica Oreck’s poetic meditation-cum-documentary “The Vanquishing of the Witch Baba Yaga.” Alternating between two complementary narratives (fairy-tale and cultural-anthropological) in two languages (Russian and Polish) and two formats (animation and live-action), Oreck spins a mesmerizing web that appropriates a wealth of disparate Eastern European images — of mushrooms, farmers, falling trees and war-destroyed buildings — to illustrate its lyrical discourse. Probably less accessible than Oreck’s feted entomological curio “Beetle Queen Conquers Tokyo,” “Baba Yaga” ventures closer to experimental film, breaking new ground with calls to the collective unconscious that should lure adventurous arthouse auds.

Trap Street

Marking the debut of writer-director Vivian Qu, “Trap Street” is an excellent Chinese indie in which a young man working for a company making digital street maps runs into trouble after a chance meeting with a mysterious woman. A film noir of sorts, it works both as a tense suspense thriller and as a subtle commentary on the troubling development of China as a surveillance society, policed by shady organisations and abstract authorities. It’s all very Kafka-influenced, recalling “The Trial” in particular, and Qu does a great job of generating the same atmosphere of oppressive unease and paranoia, leaving the viewer without an easy resolution or comforting answers. A top notch first outing, it marks her as a director to watch.

From Caligari to Hitler: German Cinema in the Age of the Masses

Exceptionally beautiful restored film clips are the main reason to see this film. More an illustration of a prolix thesis than a groundbreaking docu, the film takes Siegfried Kracauer’s seminal 1947 study on Weimar cinema and reiterates numerous points found in the book, with little acknowledgment that scholarship, still indebted to Kracauer, has moved on.

Tomorrowland

The film Brad Bird turned down Star Wars for; a mystery thriller starring the dream team of George Clooney and Hugh Laurie…

Legend

Director: Brian Helgeland

Based on true story, resurrection of the notorious Kray Bros. Here, we have Tom Hardy playing the twin gangsters. Helgelands’ film is described as concerning identical twin gangsters Ronald and Reginald Kray terrorize London during the 1950s and 1960s. Dick Pope is the cinematographer.

Cast: Tom Hardy, Emily Browning, David Thewlis.

Nicolas Winding Refn's My Life

This documentary by Refn’s wife Liv Corfixen offers a revealing, intimate look at the filmmaker’s insecurities and vulnerabilities while shooting Only God Forgives in Bangkok. For a filmmaker I always assumed was so confident he didn’t care what anybody thinks (in a good way), it’s very humanizing. Though only an hour long, it gets in and gets out while making its point.

--- U IDUĆEM DELU: NAJOČEKIVANIJI HOROR filmovi 2015. ---

ANATOMICA DE SOMNIIS - Milovan Lalović

Presing, Mladenovac, 2014

108 strana

Tiraž: 100 primeraka

            Ljubaznošću izdavača dobio sam primerak ove zbirke horor priča autora Milovana Lalovića pa ću pokušati da je ovde što objektivnije prikažem.

            Zvanična najava kaže ovo: "Anatomica de somniis nas uvodi u stari dobri svet horora; priče se bave slovenskom mitologijom, vilama, vampirima, natprirodnim pojavama, duhovima i demonima. Smeštene su u razne krajeve zemaljske kugle, od Kejptauna, preko Balkana u vreme Rima, Grčke i Crne Gore, do sela Kisiljeva u Srbiji, u kome se prati austrougarski izveštaj o vampiru Petru Plogojoviću i poznatom događaju iz XVIII veka. Lalovićev svet mašte balansira na ivici fantastike i horora; čudesnu mitologiju smenjuju vremenske mašine i apokaliptične vizije. Pisana realističnim jezikom, zbog koga ćete zaista osetiti jezu kako kako vam podiže kosu na glavi, zbirka predstavlja pravo književno osveženje."

            Izvesna Prof. Ana Pejović kaže ovo: "Za Milovana Lalovića se sa punim pravom može reći da je na začetku kulta koji na samoj ivici milenijuma postaje sve jači i rasprostranjeniji. Užasi zabilježeni izmedju njegovih redova u medjuvremenu su postali opšta mjesta naših košmara. Svojom neobuzdanom i bezgraničnom maštom on u fantastičnom modusu opisuje strast grijeha, emotivni kolaps, dekadenciju duha i plimu bestijalnosti kroz nevjerovatno širok spektar emocija koristeći se motivima dobra i zla u svojoj viječitoj borbi kroz dualizam čovjeka i nebeskog šapata. Dobro osmišljenom stazom on nas "za ruku" vodi do najdubljih iskonskih strahova skrivenih u našem unutrašnjem jastvu. Njegov umjetnički svijet toliko je tematski raznolik a dijapazon osjećanja i duševnih nemira toliko je širok da isključuje mogućnost čitalačke ravnodušnosti."

            Zadnja korica kaže da je autor "rođen 1979. godine u Nemačkoj, u radničkoj porodici, od oca Crnogorca i majke Srpkinje iz Hrvatske...", da se ubrzo posle 2006. ukrcao na prekookeanski brod i krenuo na putovanje oko sveta, da je objavio zbirku pesama Prividi i da je autor horor romana Alfa, koji je objavljen u Atini i postao bestseler u Grčkoj.

            A ja kažem sledeće: zbirka Anatomica de somniis je svedočanstvo hvale vrednog entuzijazma za horor pisanje, ali čak i uz najdobronamerniji pogled ona teško da može da zasluži više od jedva prelazne ocene. Zapleti priča su rudimentarni, neoriginalni, nerazrađeni i značenjski uglavnom prazni, naracija je ravna, jezik tek kompetentan ali bez pomena vrednog osećaja za atmosferu, a balkanski ambijenti tek dotaknuti, nedovoljno slikoviti i sočni. Evo, ukratko, kakve su priče.

            "Gospodin T." deluje umereno obećavajuće, ali niz mistifikacija vezanih za tajanstvenog suseda, raskomadanog psa i boce sa "abortusima" i drugim čudima u teglama njegovog podruma ostaje upravo to: nepovezana mistifikacija, naročito kad se maločas raskomadani Gospodin T. pojavi u sobi našeg vinu sklonog pisca i zatraži da ovaj obriše priču o njemu koju je tek započeo... Uprkos proizvoljnosti svih tih manifestacija mora se priznati solidna doza košmarnosti u kojoj čak ni apsurd ne smeta nego donekle i doprinosi stravi.

            U "Kući majke Sofije" kupovina kuće kraj mora pretvori se u košmar kad se ispostavi da je u njoj živela veštica koju je Đavo odvukao u more pa je sad na njoj kletva koja glavnog junaka pretvori u kanibala. Naiva u zamisli i pripovedanju čini ovo jedva prepričanom, ali ne i dramatizovanom pričom. Na kraju, čak pedeset (50!) policajaca dođe da uhapsi glavnog junaka (str. 22), kao da je Šarli Hebdo terorista a ne samo jedan poludrogirani mladić...

            "Lica u drvetu" govore o zverovilama (sic) i drveću koje doslovno guta drvoseče. To ima neke veze sa ostacima paganskog hrama. I šta s tim? Pa eto, ništa. "Ptice su veselo pjevale, a snijeg se topio pretvarajući mali potok u veselu rijeku grgoljavih slapova" (str. 23). U ovoj priči imamo "izvor širok preko deset metara" (str. 25). Ni Dunav ni Nil nemaju takve izvore, a ovde se govori o nekakvom planinskom potočiću...

             "Zasebni svjetovi" počinje ovako: "Bili su tmurni oktobarski dani. Kiša je bez prestanka padala danima" (str. 31). Pokušaj noćnog provoda dvojice prozaičnih omladinaca prekine se kad jedan, pokisao od kiše, odluči da se sam vrati kući, a pred ulazom u stan ga neka žena niotkuda ubode nožem... Usledi niz ne naročito inspirisanih dogodovština (uključujući pojavu đavola sa konjskim kopitima i roščićima) a sve se rasplete – SPOJLER!!! - otkrićem da se radilo o buncanju i vizijama momka nakon saobraćajne nesreće. It was all a dream! Or was it? Na kraju imamo naravoučenije: "Šta god bila istina nameće mi se samo jedan zaključak, ljudi su zasebni svjetovi koji dijele istu dimenziju" (str. 37).

            U zbirci imamo još i "Stari bunar", kraj koga dečak vidi duh devojčice koja se u njemu udavila 1893. – ali šta s tim? Ništa. Eto. Pa onda zaboravljivi i konfuzni "Demon iz stare zidine" o ocu kojega demon navodi da ubije svog sina, "Sjenovid" o bestelesnom duhu koji iz nejasnih razloga nudi večnost zauzvrat ljudima od kojih uzima tela... "Poslednja poruka" skicira apokaliptičnu globalnu viziju (na skromnih 6 stranica) o invaziji nevidljivih (vanzemaljskih?) entiteta na Kejptaun pri čemu autora više zanimaju splatter efekti otkinutih glava, šikljanja krvi i prosutih creva negoli smisao svega toga ili pak ljudski odnosi (glavni junak mrtav 'ladan pređe preko nestanka svoje žene i smesta počne da razmišlja o hrani: "Ana nije dolazila i već sam osjetio duboko u duši da je nikada više neću vidjeti. Negdje predveče, shvatih da u kući nemam ništa za jelo", str. 67). "Eksperiment vremeplov" je naivna obrada inače solidne zamisli o putu kroz vreme pri kojem čovek svaki put kad uđe u neki vremenski tok mora da ubija svog dvojnika (alternativnog samog sebe) u stvarnosti u kojoj interveniše. Ali, šta s tim? Ništa, eto tako. Life's a bitch, and time travel even more so!

            Sve ove pričice, ili bolje reći skice za priče, imaju jedva po 10 stranica svaka, a neke i manje, pa se barem ne mogu optužiti za preteranu gnjavažu – iako i u tom ograničenom opsegu ne uspevaju da zaista involviraju čitaoca i privuku ga, bilo likovima, bilo događanjima, da ih s naročitim interesovanjem prati.  

Jedina duža pripovetka u zbirci je "Izvještaj iz sela Kisilova" (na epskih 17 strana), zasnovana na slavnom prvom srpskom (zabeleženom) vampiru, Peri Blagojeviću, iz 1725. godine. Nepoznati gospodin iz Požarevca nepoznatom naratoru iz mutnih razloga pošalje beležnicu koja krije – isposvest supruge Pere Blagojevića. Pomalo trapavom naracijom izgleda kao da nepismena seljanka s početka 18. veka u nekakvoj srpskoj selendri vodi dnevnik, svakog dana zapisujući vampirizaciju svog muža, a onda i mnogih drugih u selu, ali zapravo se radi o njenim reminiscencijama koje ona, redom, od prvog do poslednjeg dana, diktira u pero neimenovanom austrijskom zvaničniku. Narator putuje u Atinu kod izvesnog grafologa i demonologa da zajedno rade na rukopisu a u pauzama turistički obilaze znamenitosti grada! Usledi čitanje suvoparno nanizanih događaja u Kisiljevu, ono što imate svuda na internetu, za slučaj da u stanu ne držite knjige iz vampirologije, pri čemu ženina vizura ne donosi ama baš ništa novo, nikakav novi angle u dobro poznatu priču, pa je učinjena krajnje izlišnom kroz piščevu nemaštovitu reprizu. Paralelno s tim počinju da se dešavaju i neke nezanimljive, "čudne" pojave u njihovom stanu i okolini (nešto šušnulo, nešto lupnulo, otvorio se prozor...). Na kraju – kućepaziteljka te atinske kuće se povampiri. Kako? Zašto? Kakva je veza njene vampirizacije s ispovešću srpske seljanke od pre tri veka? Koja je poenta svega toga? Eto, tako.

            Na kraju, pričica "Vilinsko kolo" smeštena je među proto-Slovene u vreme Rimske vladavine na ovim prostorima (i pre doseljavanja Slovena, koja se ovde, izgleda, ignoriše); ovi naši su zapeli da se muvaju tamo gde ne treba, uprkos svim zabranama da se ne valja vilama naturati. Sledi predvidiva kazna nametljivcu. I šta s tim? Ne vrzmaj se tamo gde vile plešu. Eto. Otrcana priča u slabo korišćenom mizanscenu, koji je ovde samo mehanički postavljena pozadina bez bitnijeg upliva u priču (koja bi ista bila i da su umesto dva Slovena od pre dva milenijuma protagonisti bili neki fun loving tinejdžeri ili drvoseče s početka 21. veka).

            Da li će biti nešto od "kulta" Milovana Lalovića koji proriče Prof. Ana Pejović - ostaje da se vidi. Ovo što je u ovoj zbirci isporučio svakako nije zaloga za bilo šta slično. Njegova "opšta mjesta naših košmara" uglavnom nisu zaživela nečim svojim, autentičnim ubedljivim ili upečatljivim, što bi ih izdiglo iznad opštih mesta (i učinilo zaista košmarnim). "Nevjerovatno širok spektar emocija" jedva je skiciran, ali nije oživljen, nego samo prepričan. Da li ova zbirka zaista "isključuje mogućnost čitalačke ravnodušnosti" – to je najbolje da sami proverite, ako vam ovo gore rečeno i navedeno nije stvorilo dovoljno jasnu i ubedljivu sliku. Četiri priče iz ove zbirke možete pročitati na sajtu autoru i doneti svoj sud, ako kliknete OVDE.

            Anatomica de somniis je još jedan dokaz stare maksime – da bi se dobro pisalo, treba prvo puno dobroga pročitati, a poželjno je, vala, nešto malo i proživeti i pročitano+proživljeno promisliti. Ako je autor zaista išao na put oko sveta, iz njegovih tekstova se ne vidi nikakav naročit uvid u ljudsko stanje, psihu, egzistenciju, u bogatstvo i raznolikost sveta. Ne vidi se zrelost, ni slojevitost doživljaja. Ne vidi se svest o tradiciji žanra (npr. Skrobonjina "Reč koja odjekuje" u vezi sa "Kisilovim") niti promišljanje žanra čijim motivima se bavi. U sasvim neupečatljivom stilu se još manje mogu videti činioci koji su njegov roman Alfa navodno učinili "bestselerom" u Grčkoj (osim ako se ne složimo da bestselersko pisanje zapravo zahteva jezik uprošćen do nivoa banalnosti). Priče u ovoj zbirci uglavnom su ispod proseka: ocene se kreću oko trojke, po mojoj tarifi od 1 do 10, sa samo tri izuzetka kojima sam dao 5- a to su "Gospodin T." (zbog nagoveštaja iracionalne košmarnosti), "Lica u drvetu" (zbog pojedinih zanimljivih prizora drvogutanja i motornih testera) i "Izvještaj iz sela Kisilova" (zbog pokušaja rekontekstualizacije korena srpskog horora, više nego zbog ostvarenog, poludupastog, nedokuvanog rezultata toga).

Neki DOBRI nehorori iz 2014. godine (2. deo)

Pre oko mesec i po dana započeo sam osvrt na one nehorore koji su dostupni za gledanje postali tokom 2014. godine. Oni su izlistani i ukratko kritikovani-hvaljeni OVDE. Evo sada i drugog dela sažete analize filmova koji su od mene zaradili između 3- i 3+.

Open Windows

USA, 14

**(*)          2+

Gledljiv ali usiljen "high-concept" trilerčić za eventualnu jednokratnu upotrebu. Već mi je iščileo iz sećanja jer sam ga overio čim je izašao na net, ali oni koji su ga gledali na TV za Novu godinu možda se još ponečega sećaju. Možda!

A Walk Among the Tombstones

USA, 14

***            3+

Vanredno prijatan triler koji na jakim plećima nosi Lajem Nison: blago razočarenje je pred kraj, kad se otkrije klišetizirani i nedokuvani par psiho-ubica tanke i bezveznjačke motivacije i ponašanja, ali sve to ipak ima odličan retro-vajb, kao neki dobar krimić iz 1970-ih i svakako ima moju preporuku.

Black Coal, Thin Ice

CHI, 13

***            3

Malkice precenjen (nagrađen Zlatnim Međedom u Berlinu!) ali sasvim pristojan kineski spoj krimića i društvene kritike. Blago razvučen, ali intrigantan, i sa nepredvidivim, originalno rešenim izlivima nasilja (po nekonvencionalnosti toga podseća malo na A TOUCH OF SIN, mada nije tako žestok u splatteru, a ni opšti ugođaj i značenje nisu tako snažni).

EASTERN BOYS

FRA, 13

**(*)           3-

Reditelj meni vanredno dragog a slabo izvikanog drama-horora LES REVENANTS posle ogromne pauze od 9 godina snimio je svoj tek drugi film: gledljivu ali zaboravljivu dramicu o odnosu između EU (Francuska) i Istočne Evrope (Rumunija, Ukrajina itd), kroz priču o sredovečnom buržuju koji se spetlja sa istočnim momkom (muškom kurvom). Rezultati toga su prilično predvidivi i neupečatljivi, iako ne sasvim nerezonantni. Možda bi to bilo za nijansu pitkije da je odabrao manje antipatične njuške za protagoniste.

CHEAP THRILLS

USA, 13

***            3-

Solidna, umereno zabavna satira o tome koliko daleko ste spremni da se ponižavate za novac: krećemo od sitne sume za sitno poniženje, a onda podižemo ulog, i zahteve. Ukratko, ogoljena strategija "kuvanja žabe" koju osećamo svi mi na svojoj koži, pa je stoga ova crna komedija-triler dovoljno relevantna da vas može, pored zabave, naterati i na razmišljanje i - prepoznavanje.

13 SINS

USA, 14

***            3-

Slična tema kao i prethodni film, a različit koncept: umesto bogatog pojedinca koji podstiče nadmetanje između nekolicine na privatnoj sedeljci, ovde imamo organizaciju koja putem mobilnog telefona diktira zahteve za sve ekstremnije zadatke zarad sve većih novčanih suma. How low can you go for $$$? Solidan rimejk izvanrednog filma 13: Game of Death (2006) koji ima moj Pečat, kao i rivju, OVDE. 

Two Days One Night

FRA, 14

***            3

Dirljiva, potresna drama o ženi koja se sticajem okolnosti nađe pred otkazom pa mora da moljaka 12 gnevnih ali i nežnih i očajnih i sebičnih ljudi, kolega s posla, za šansu da zadrži zaposlenje koje joj je neophodno da preživi. Bezdušnost i pakao modernog kapitalističkog društva lepo je ogoljen, Marion Kotijard (dobitnica Zlatnog Ghoula 2013) je izuzetna u glavnoj, nosećoj ulozi, ali sve je to previše očigledno i jednodimenzionalno. Nema tu tajne, misterije, skrivenih nivoa, višeznačnosti kakve očekujem od remek-dela u užem smislu reči: sva vrednost ovog filma je u jednostavnosti prikaza onoga što svi znaju, i u lepoti prikaza tog ZLA – plus, u lepoti glume tete Marion, i lepoti nekih baš srceparajućih reakcija pojedinih njenih partnera. Spremite maramice.

THE GUEST

USA, 14

***            3

Iznenađujuće prijatan triler na samoj granici horora (neki ga svrstavaju u horor; ja ipak ne bih) o tajanstvenom došljaku kojeg jedna familija možda previše lakoverno primi u svoje okrilje, a ovaj posluži kao katalizator njihovih unutrašnjih trvenja i problema tako što ih dodatno pojača, naizgled im pomažući. Ne, nije ovo ni TEOREMA ni VISITOR Q, ovo je samo jedan zabavan, dražesno old-school triler koji fino vozi od početka do kraja – ili tu negde (finlna konfrontacija je malko mlitava, a twist je imbecilan, ali dobro sad, obrišite poslednji minut filma)... Odlična harizmatična naslovna uloga. Šteta što je motivacija nepostojeća a time su i implikacije filma svedene na značajno skromniju meru nego što bi bilo da je ovo krenulo konkretnije u nekom pravcu, bilo ka satanizmu (čime bi potpao pod kišobran dopunjene verzije mog FAUSTOVSKOG EKRANA) bilo ka psihologizmu. Ipak, plitkoumna zabava je bila glavni i jedini motiv tvorcima ovoga, i barem im se mora priznati da su uspeli da je proizvedu.

Nothing Bad Can Happen (Tore Tantzt)

GER, 14

**(*)          2+

Ne znam šta se htelo reći ovim filmom, ali budući da je zasnovan na navodno stvarnom događaju, ima alibi u tome da ni stvarni život obično nema nikakvu poentu. Postoji tu određeni sadistički entertainment value dok gledate miroljubivog, nenasilnog, nevinog strejt-edžera anđeoskog lika kako ga polagano secka i melje jedna ionako sjebana familija. Ne, ovo nije poor man's IDIOT by Dostojevski, ali jeste (još) jedna umereno gledljiva ilustracija Njegoša: "Svijet je ovaj tiran tiraninu, a kamoli duši blagorodnoj," odnosno inscenacija maksime da su dobar i budala – braća (tj. jedna te ista osoba). Non-violence is for suckers!

  

ONE ON ONE

KOR, 14

**(*)          3-

I Kim Ki Duk nam ilustruje istu Njegoševu maksimu, po ko zna koji put, s tim što u njegovom filmu nema blagorodnih duša, nego samo tirani muče i makljaju druge tirane u orgiji nasilja i krvoliptanja koje naš dragi Kim, kao i uvek, ume da inscenira sa retko viđenom maštom i sadizmom a nekmoli impaktom. Dakle, grupica "revolucionara" sveti se za ubistvo jedne svoje aktivistkinje tako što hvata, jednog po jednog, njene ubice i suočava ih sa tim zlodelom, terajući ih mučenjem da potpišu priznanje svog zlodela. Ali, kako mučenje odmiče, neki članovi počinju da imaju dvojbe po pitanju metoda koje primenjuju... Fino je to sve, i pokreće neka važna pitanja, i nije nezanimljivo, ali nepotrebno je predugo i repetitivno, i iskren da budem, izmiče mi poenta svega toga na kraju. 

Winter Sleep

TUR, 14

***            3-

Da, ovo traje tri puna sata, i da – pretežno se sastoji iz "photographs of people talking and talking and taaalking and talking" (što, u principu, mrzim!), ali ovde, nekako, to uspeva da ne bude tako loše kao što zvuči. Postoji u ovom filmu, kao u malo kojem, dubok uvid u karaktere kakav se obično nalazi samo u velikoj (npr. ruskoj) književnosti, i prijatno je posmatrati razgovore između tih likova koji teku prirodno, a ne – kao obično na filmu – zbrzano, sažeto, zgusnuto, usiljeno. Osim toga, reditelj uspeva da postigne različite vrste saspensa u naoko statičnim scenama (najbolje u elaboriranom set-pisu dolaska bogate žene kod sirote familije s namerom da im da nešto para kako bi olakšala svoju savest...).

SOUL

CHI, 14

***            3-

Mladić je možda "izgubio dušu" radeći mehaničko-beslovesni posao u jednoj fast-fud radnji i postao opsednut nekakvim neljudskim entitetom povremeno ubilačkih sklonosti – a možda je samo duševno bolestan. Njegov otac u ruralnoj divljini, u šumovitim planinama zasenjujuće lepote, pokušava da ga izleči. Ova drama sa elementima horora vanredno je nepredvidiva, ima izuzetnu fotografiju i neočekivane izlive maštovito sadistički krvavog nasilja koji polako postaju trejdmark novijih kineskih filmova (bar onih koji privuku moju pažnju). Ima tu i napetih i dirljivih deonica; potonje, naročito, u sceni pred kraj, kad otac, koji "opsednutog" sina drži zatvorenog u šupi, kaže da je za tih nekoliko dana, koliko ga je tu držao u kućnom pritvoru, s njim bio bliskiji i više porazgovarao nego ikad do tada. Verovatno se tu krije ključ sinovljeve dvosmisleno postavljene "opsednutosti", odnosno "izgubljene duše".

THE GRANDMASTER

CHI, 13

**(*)            3-

Scene borbi su spektakularno osmišljene (Juen Vu Ping!!!) i usnimljene/montirane, ali drama o famoznom Ip Manu i njegovim priključenijima u Kini uoči, tokom i posle II svetskog rata previše je uninvolving kroz skokovitu, nelinearnu naraciju i jedva skiciran karakter, pa je stoga i pokušaj tragične ljubavne priče – jedva poludupast i bez ikakvog impakta. Lepo je to sve za videti, ali – ako vam je do informisanja o čoveku (i njegovoj epohi), čitajte knjigu. Ako vam je do zabave i akcije, ima toga poprilično u prvoj polovini, a onda sve manje. Takođe: ne smetaju mi preterivanja protivna zakonima fizike u kretanju ovih superjunaka i njihovim akrobacijama pri kojima tela kao da im nemaju ni masu ni težinu, nego skaču s neverovatnih visina i dočekuju se kao od šale, bez inercije itsl, ali zasmetala mi je scena smeštena na železničku stanicu. Radi pojačanja napetosti dvoje antagonista mlati se kraj brzog voza koji juri sve brže (u samoj stanici iz koje je tek krenuo!), i to makljanje traje i traje i traaaaajeeeeee, i vagoni prolaze i prolaze i proooolaaaaazeeeee toliko dugo kao da kompozicija ima bar hiljadu vagona ako ne i više. Umesto saspensa – apsurdnost toga mi je uništila uživanje u majmunisanju dvoje boraca.

---NASTAVIĆE SE---

Božićna TRULEŽ (KH'LULU - Putridity)

            Hristos se rodi! I izuči zanat za Karpentera, i raspeše ga. I umre. I crvi ga izjedoše. Vaistinu!

            U tom duhu, nema prikladnije stvari za RR (Rođendan Raspetoga) nego da vam baš danas preporučim jedno divno bizarno ezoterično izdanje, kao poručeno za ZIMU. U pitanju je gerilski muzički projekat KH'LULU, iza kojega stoje Nikola Vitković NEKRONOMIKONOPISAC kao jedan od osnivača NAUKA (Nacionalna Akademija za Umetnost i Kulturu) i izvesni Adam Ranđelović (Beograd / Moskva), ovog puta u izdanju pod nježnim naslovom PUTRIDITY (gnjilež).

            Autor ga opisuje kao "trostruki album atavističkog raspad-tronika i analognih sintetičkih fijuka severnog vetra kroz oglodane lobanje." Box set, limitirano izdanje od 10 (DESET!) numerisanih primeraka, sadrži 3 CD-r albuma u ručno pravljenim omotima, unikatnu sliku od foto emulzije i buklet sa esejem 'Muzika: preuzbuđeni leš' na temu raspadanja i truljenja u istoriji muzike.

Po verovanju kanibalskih plemena sa Balija, zima je sakralno godišnje doba, kada na onaj svet odlaze najbolji ratnici. Njihove glave se čuvaju, a ostaci tela proždiru. Sred zime, Asocijacija vam otkriva Putridity - trostruki album čiji je tvorac moskovsko-beogradski low fi primitivista Kh'lulu. On potiče iz sveta gde ne postoji leto, već samo analogni sintetički fijuk severnog vetra kroz oglodane lobanje. Ipak, Kh'lulu dobro zna da, da bi se rušilo, potrebno je prvo sagraditi. Gradivo koje on ekspertski razgrađuje svojim elektroakustičkim kompostom je istorija muzike i avangarde. Posebno preporučujemo slušaocima koji meditiraju uz repeticiju Erika Satija i album Eskimo od The Residents.

Sadržaj:

CD1

1. Spring Putridity I

2. Spring Putridity II

3. Spring Putridity III

4. Spring Putridity IV

CD2

5. Autumn Putridity I

6. Autumn Putridity II

7. Autumn Putridity III

8. Autumn Putridity IV

CD3

9. Winter Putridity I

10. Winter Putridity II

11. Winter Putridity III

12. Winter Putridity IV

~~~
Ukupno trajanje 2:04'36''

Detaljan pregled ove deluks kutije sa crvima je na linku nauk.rs/khlulu.html

Dve numere sa albuma:

Winter putridity IV

Autumn putridity IV

Ja se ne usuđujem da se upuštam u bavljenje muzičkom kritikom, naročito kad se radi o ovako osobenoj vrsti, osim što ću reći da se radi o mračnoambijentalnim tvorevinama adekvatnim svojim naslovima. Ako vam to nešto znači, od svih 12 "pjesama" moj najomiljeniji hit je upravo ova koju imate ponuđenu free online, pa eto, kliknite i uverite se: Autumn putridity IV. I ostatak je u ovom fazonu.

            Esej 'Muzika: preuzbuđeni leš' na bukletu je solidna skica za istoriju prisustva eksperimentalnih, disonantnih, atonalnih zvukova u modernoj muzici, u spoju sa poetski intoniranim opservacijama i tvrdnjama na granici apstrakcije, i preko nje, koje će vam, u spoju sa ovom muzikom, možda reći ono što gole reči ne mogu.

            Evo, po meni, jedne od ključnih deonica eseja:

            "A zatim, synth frikovi, tehno, hometaping, D.I.Y., izvođač ostaje sam u svojoj kući, kao Aphex Twin. Omamljen nepostojanjem pravog odgovora na pitanje „šta uopšte postoji tamo (napolju)?“, autor se zatvara u svoju sobu i snima. Entuzijazam za lo-fi estetiku počinje da se probija na mapi hronološkog raspadanja muzike od učmalog evropskog Vertera do japanoise-a i glitch elektronike. Sam, bez orkestra, bez filharmonija, bez publike. Novi usamljenici i izolovani/otuđeni čovek, o kojem je govorio Julius Evola, to je KOMPOZITOR XXI veka. Marginalizovan iz diskursa mejnstrima, gde se degradacija kroz mp3 provlači sve do autoobjektivizovanja žena i transa besmislenog gomilanja semplova, moderni čovek postaje apstraktni čovek, hipoteza, pretpostavka, samo jedno od čitanja. Apstrahovanje kao radikalna promena celokupne egzistencijalne geometrije sveta. Kroz zvuk, kroz materiju, to je delovanje u domenu psihosomatskog.

„Izolovani čovek je onaj, koji čak i pritom što je upućen u divljanje savremenog sveta, ostaje iznutra apsolutno odaljen od toga, distanciran, lišen svakih organskih veza, emotivnih saučešća ili zajedničkih vrednosti“ (Юлиус Эвола „Абстрактное искусство“, Евразийское движение, Москва, str. 144).

Tako piše KH'LULU pravo iz svog autsajderskog R'Lijeha, i kroz kapije sna vam šalje zvukove iz mračnih dubina... Ko poželi da ih sasluša i odazove se, može to učiniti tako što će Putridity box set naručiti putem mejla vitebsk1920 at gmail dot com po ceni od 1300 dinara [poštarina unutar Srbije uračunata].

Budite jedan/jedna od 10 Izabranih sveštenika KH'LULUa!

Napomena: svi crteži u ovom postu su (c) by Nikola Vitković (fragmenti ilustracija za NEKRONOMIKON), osim "Trulog Isusa", koji je (c) by Dejan Ognjanović for Ghoul Ltd.

NIGHTCRAWLER (2014)

***            3-

NOĆNI PUZAVAC je OK triler-drama sa, kao, angažovanom temom, ali drastično je precenjen u mnogim krugovima. To je solidna direktna satira na otrcanu temu (bezočni, antihumani senzacionalizam medija, njihova doslovna glad za krvlju) što je upotrebljeno kao ogledni primer za indirektnu kritiku bezočnosti, antihumanosti kapitalizma kao takvog, zasnovanog na beskrupuloznom "preduzetništvu" i iskorišćavanju drugih uključujući, naročito, zaradu na tuđoj muci.

Ali to je sve krajnje očigledno i provoloptaško, otprilike kao kad bi neko ovde uzeo da pravi satiru na domaću folk scenu i umišljao si da je uhvatio Azatota za pipak prikazavši koliko je taj polusvet isprazan, vulgaran itd. Šta je sledeće? Razotkrivanje takvih velikih istina modernog doba, recimo, da su rijaliti programi veliko zlo (i da u njima nema ni "r" od rijalitija)? Da su folk pevaljke glupe? Da nam političari ne žele dobro, nego samo hoće da nam otmu pare? 

Da su holivudske zvezde isprazni egoistični bezdušni kreteni? Ah, da: o potonjem je Kronenberg već snimio kretenski film MAPS TO THE STARS (dvojka po mojoj tarifi: ne očekujte rivju, nemam o toj ružno snimljenoj budalaštini šta da dodam). Drugs are bad, m-kay? Što rekli MINISTRY: "Tell me something I don't know!"

Ono što dodatno jebe NOĆNOG PUZAVCA jeste postojanje najmanje dva novija trejlblejzerska filma (treći, davniji i daleko bolji, da i ne pominjem).

Kao prvo, bezočni, antihumani senzacionalizam medija sasvim pristojno je ogoljen do koske još pre skoro dve decenije, u filmu THE NIGHT FLIER (1997), gde takođe u glavnoj ulozi imamo antijunaka, bezočnu stoku od "novinara" u potrazi za senzacijom, i vidimo lepo i eksplicitno prikazanu i dezavuisanu njegovu glad za krvlju, itd. 

A još kao bonus imamo Miguela Ferera, znatno prirodnijeg i duhovitijeg a manje usiljenog u ulozi beskrupuloznog ljigavca nego što je to prenapregnuto karikirani Džejk Gilenhal u PUZDRAVCU. Ako njemu dodele Oskara (kao što neki zuckaju i priželjkuju) za ovo kreveljenje i glumatanje, biće to samo još jedan klin u kovčegu ionako već duže vremena kompromitovane i obesmišljene nagrade.

Ukratko, videli smo to i čuli mnogo pametnije, dublje, bolje i duhovitije pre 18 godina u filmu NOĆNI NE-PUZAVAC NEGO-LETAČ. Plus – tamo smo, pored satire na medije, imali još i vampirsko čudovište sa ogromnim ustima i zubima, obilje splatera, pa čak i neke kao zombije. Ovde imamo samo izbuljenog Gilenhala.

Kao drugo, postoji roman, i sasvim pristojan film po njemu: AMERIČKI PSIHO. Tamo smo već mogli da vidimo ingeniozno crnohumorno deadpan intonirano zezanje antihumanosti kapitalizma kao takvog, pored ostalog kroz portret naslovnog ANTIJUNAKA, prazne bezočne džukele koja, kao i lik kojeg ovde ejpuje Gilenhal, nema svoje JA, nego umesto toga vergla koleciju nabubanih fraza, sentenci, citata, naslova i brendova.

Jedina sitna razlika je u tome da je PSIHO već uspeo i popeo se na lestvici uspeha u sam vrh sistema, dok PUZAVAC još uvek proleterski puže po blatu i govnima i krvi ulica velegrada, ali obojica su progutali i udicu i mamac i plovak tog nakaradnog zlikovačkog sistema koji neupitno prihvataju, zajedno sa svim njegovim "vrednostima", i obojica su jedno te isto govno na različitim stepenicama jednog te istog Puta Ka Uspehu.

Jeste, nije sasvim nezabavno gledati zalizanog Gilenhala, ali je zalizani Kristijan Bejl daleko vrcaviji i duhovitiji dok mehanički izgovara čitave tirade koje su preslikane iz trendovskih časopisa ili uputstava za upotrebu. Da, crvoliko-gmizavačke frazetine koje prosipa Gilenhal su crno-smešne, ali ih znatno umanjuje to što su derivativne i inferiorne sličnom postupku kod B. E. Elisa, odnosno kod Meri Haron, odakle su preuzeti sa besramnošću na ivici plagijata. Ukratko, videli smo sve to i čuli mnogo pametnije, dublje, bolje i duhovitije pre 15 godina u filmu AMERIČKI PSIHO (2000).

Kao treće, da i ne pominjem TV MREŽU (Network, 1976), jer rekoh već, to je sasvim druga liga u odnosu na ovo, bez obzira na sve pretenzije.

Najzad, osim što je "satira" NOĆNOG PUZDRAVCA zatupljena njegovom derivativnošću u odnosu na pomenuta dva filma, ona pada i kroz njegovo napuštanje svakog pokušaja plauzibilnosti i "realizma" u drugoj polovini a naročito pred kraj, kad film oseti potrebu da nas zabavi "larger-than-life" triler momentima vezanim za jedno masovno ubistvo, a onda i jednom prolongiranom scenom jurnjave automobilima i akcijom dostojnom nekog pristojnog krimi-trilera, ali suviše "over-the-top" za nešto što bi htelo da nam se predstavi kao ozbiljna drama sa porukom. Ukratko, film bez prave potrebe poseže za senzacionalizmom B-filma da bi, kao, dezavuisao senzacionalizam medija. Prc.

Da sumiram: poruka je plitka ali pitka, i svakako, čak i u tom obliku, dobrodošla u ova bezdušna vremena; jes' da je to bičevanje polumrtvog konja, ali pošto nas on i dalje svakodnevno rita, treba ga bičevati dokle god se džilita. Gilenhalova gluma je previše usiljena, prenapregnuto karikirana za kvazirealistički milje u koji je smeštena, štrči iz njega, nije tako glatko uklopljena u opštu stilizaciju filma kao Fererova i Bejlova gluma u pomenutim filmovima. 

Tema i ideja su derivativni, ranije bolje obrađeni, ali sve to ima dovoljno draži i zabavnosti da vredi pažnje i gledanja. Ipak, NOĆNI GMIZAVAC će svakako bolje da "odradi" one koji nisu gledali ranije (i bolje) verzije slične tematike i postupaka, pa će njima da deluje originalnije, svežije i pametnije nego što zapravo jeste.

No, kao što rekoh, film je solidan, umereno zanimljiv i gledanja vredan, sve dok ne očekujete remek-delo ili modernog klasika, jer PUZDRAVAC tome nije ni blizu.